Szacuje się, że co trzecia kobieta w Polsce cierpi na nietrzymanie moczu. Ich codziennością kieruje pęcherz – podporządkowując całe swoje życie pod podstawowe potrzeby, nie mogą tym samym realizować pozostałych poziomów piramidy Maslowa.
Dział: Metody terapii
Czynniki społeczne i kulturowe mają znaczenie dla spostrzegania zdrowia, definiowania roli chorego, mogą także wpływać na motywację do dbania o własne zdrowie. Widać to szczególnie wyraźnie w odniesieniu do zaleceń związanych z dietą. Grupę pacjentów, dla której konsekwencje zdrowotne wynikające ze wzorców kulturowych są szczególnie istotne, tworzą osoby chore na cukrzycę typu 2.
Self-Reg to tajemniczo brzmiąca metoda, która całkiem niedawno przywędrowała z Kanady. Zyskuje coraz więcej zwolenników nie tylko wśród rodziców, ale także w kręgach specjalistów: psychologów, pedagogów i psychoterapeutów. Znajduje zastosowanie w pracy z niemowlakami, małymi dziećmi, nastolatkami, ale odnosi się także do dorosłych. Jak mówi jej twórca, dr Stuart Shanker, nigdy nie jest za późno na naukę samoregulacji.
Kreowany przez media kult ciała spycha na margines społeczny osoby starsze, pogłębiając procesy chorobowe i doświadczenie samotności. Jednak możemy świadomie wpływać przez całe nasze życie na ten ostatni etap – wiele zależy od stylu życia, relacji, nastawienia do świata. Badania dowodzą, że muzyka i udział seniorów w spotkaniach muzycznych mają znaczący wpływ na wyższy poziom energii życiowej oraz jakość życia, co potwierdza terapeutyczny wpływ muzyki w okresie starości.
Starość jest ostatnim etapem w życiu człowieka. Jest czasem zbierania refleksji oraz podsumowań dotychczasowego życia. Etap ten często bywa przez współczesną kulturę marginalizowany czy też pejoratywnie kojarzony. Wszyscy bowiem pragniemy być piękni i młodzi. Mimo postępu wiedzy i medycy nie jesteśmy w stanie powstrzymać nieuchronnie uciekającego czasu
Współczucie i powiązany z nim altruizm od dawna są tematami, którymi interesuje się filozofia i nauka. Odgrywają centralną rolę w tym, żeby społeczeństwa osiągały sukces. Ten rodzaj sukcesu może być rozumiany jako fizyczny i psychologiczny dobrostan, umiejętność kooperacji, wspierania siebie nawzajem, pomoc słabszym. Badania potwierdzają, że medytacja współczucia stanowi praktykę, dzięki której rozwijamy w sobie umiejętność wyrażania współczucia.
Rozwój poprzez sztukę buduje dojrzałość u dziecka, która łączy się z jego doświadczeniem w sferze motorycznej, umysłowej, emocjonalnej i społecznej. O dojrzałości społeczno-emocjonalnej świadczy pewien stopień uspołecznienia umożliwiający dziecku nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami i zdolność do podjęcia edukacji szkolnej. U dzieci zauważa się pewne dysfunkcje psychofizyczne, które mogą być korygowane przez rytmikę, taniec, muzykę i sztukę.
Wiele dzieci, pomimo ich dużych możliwości intelektualnych, nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z własnym ruchem, ma problemy z ubieraniem, zapinaniem guzików, grafomotoryką. Niektóre z tych młodych osób nie potrafią nawet skoncentrować się na jednym zadaniu dłużej niż kilka minut. Jako uczniowie doświadczają wielu trudności w nauce szkolnej, co znacząco wpływa na kształtowanie ich pewności siebie, otwartości, a w konsekwencji rozwoju osobowości.
Podstawowym zadaniem rodzica w pierwszym roku życia dziecka jest zbudowanie modelu bezpiecznego przywiązania. W literaturze przedmiotu o znaczeniu tej relacji oraz jej wpływie na późniejsze życie dziecka wspominają liczni autorzy (m.in. Bowlby, 1973; Crittenden, 1995; Leerkes, 2000; Sroufe i in., 2000). Jedną z najbardziej znanych koncepcji dotyczących tego zagadnienia jest neopsychologiczna teoria Johna Bowlby’ego,opisująca style przywiązania (unikający, lękowo-ambiwalentny, bezpieczny) i konsekwencje zbudowanej w pierwszym roku życia relacji z opiekunem. Zaburzenie tej relacji może mieć istotny wpływ na późniejszy rozwój dziecka. Widać więc wyraźnie, że w praktyce psychologicznej praca z rodzicami dzieci w okresie pierwszego roku życia jest niezwykle istotna.
Niezaspokojenie potrzeby więzi we wczesnym dzieciństwie często prowadzi do zaburzenia zdolności wchodzenia w kontakt z innymi, a także do powstawania schematów związanych z brakiem bezpieczeństwa. John Bowlby, który zajmował się zastosowaniami teorii przywiązania w psychoterapii (1998), zauważył, że duża liczba pacjentów zgłaszających się na psychoterapię cechuje się pozabezpiecznym lub zdezorganizowanym stylem przywiązania.
„Współczucie to doświadczenie (oraz uczucie) silnej intencji wspierania danej osoby i pomocy jej w uświadomieniu sobie, że przekonanie dotyczące naszej odrębności od reszty świata jest źródłem wszelkiego rodzaju cierpienia. Doświadczenie współczucia zawiera w sobie element inteligencji – nie jest obojętne. Pozwala osobie, która doświadcza współczucia, na bycie świadomą kontekstu sytuacji, w której się znajduje, oraz na umiejętny dobór odpowiedniego rejonu cierpienia, którym potrzebuje się zająć”.
– Julia E. Wahl (2017)
Wiele kobiet, wchodząc w okres menopauzy, zamyka się w sobie, izoluje, wycofuje z życia społecznego i czuje bezradność. Odczuwany dyskomfort jest dla nich tak duży, że trudno im poradzić sobie z prostymi wyzwaniami. Widzą, jak starzeje się ich ciało, a każdej prostej czynności fizycznej towarzyszy ból i szybkie zmęczenie. Objawy fizyczne są tylko początkiem problemów. Największe zmiany dokonują się w obrębie życia emocjonalnego oraz psychicznego kobiety…
W krajach Europy Zachodniej choroby zawodowe występują bardzo często. Niedawne badanie belgijskie1 wykazało 18% wzrost poziomu stresu w porównaniu do tych samych danych z 2010 roku. Nadmierny stres prowadzi do zaburzeń zdrowotnych wśród 27% pracowników (bóle głowy, bezsenność, kołatanie serca, depresja, nerwowość, trudności z koncentracją), a 10,4% pracowników cierpi na wypalenie zawodowe, w wyniku którego nie chodzi do pracy. Średnia długość absencji w pracy wynosi pięć miesięcy. Niniejszy artykuł dotyczy zespołu wypalenia zawodowego oraz jego typowych skutków fizycznych dla organizmu. Celem zilustrowania tematu omówię studium przypadku dotyczące pielęgniarki cierpiącej na ostre wypalenie zawodowe.