Kategoria: Artykuły z czasopisma
Czy jelita to nasz drugi mózg? Obecnie to zagadnienie pojawia się na okładkach wielu książek, a nawet kolorowych magazynów. Jedno jest pewne, coraz bardziej interesuje nas powiązanie między procesami, które zachodzą w naszym organizmie, a psychiką. W artykule przedstawiono studium przypadku 34-letniego mężczyzny, pacjenta oddziału gastroenterologicznego, który od 17 lat zmaga się z chorobą Leśniowskiego-Crohna, a od kilku lat również ze zdiagnozowaną depresją kliniczną. Analiza ma na celu ukazanie, jak ważna w terapii nieswoistych chorób zapalnych jelit jest ścisła współpraca gastroenterologa i psychologa.
Psycholog, niezależnie od obszaru, w którym pracuje, może w pewnym momencie stanąć przed koniecznością podjęcia interwencji w kontekście przynajmniej podstawowej edukacji seksualnej. Choć w ramach studiów psychologicznych nie porusza się właściwie (poza psychologią rozwojową) zagadnień dotyczących seksualności człowieka, sfera ta jest ściśle związana z emocjonalną i psychospołeczną kondycją jednostki. Coraz większa dostępność edukatorów seksualnych pozwala na organizację prowadzonych przez nich zajęć i warsztatów w szkołach czy organizacjach młodzieżowych. Niemniej jednak z różnych powodów czasem to psycholog, zwłaszcza zatrudniony w szkole lub pracujący w innej formie z młodzieżą, staje się osobą odpowiedzialną za poruszenie zagadnień związanych z seksualnością młodych ludzi.
Różnicowanie zaburzenia afektywnego dwubiegunowego oraz zaburzenia osobowości borderline nie jest łatwe, ponieważ te formy zaburzeń są do siebie pod wieloma względami podobne, co powoduje, że czasem nawet doświadczony klinicysta może je ze sobą pomylić. Co więcej, zaburzenia te mogą ze sobą współistnieć, choć w różnym stopniu i w różnych proporcjach. Należą one bowiem do zupełnie innych grup klinicznych patologii: zaburzenie afektywno-dwubiegunowe zaliczamy do zaburzeń nastroju (co w systemie DSMIV klasyfikowano do tak zwanej osi I), a bordeline do zaburzeń osobowości (co zaliczano do całkowicie odrębnej osi II).
Myślenie systemowe zostało zaszczepione na gruncie nauk społecznych przez antropologa Gregory’ego Batesona, który czerpał z pojęć biologa Waltera B. Canona (wprowadził pojęcie homeostazy – równowagi) i koncepcji matematyka Norberta Wienera, będącego autorem terminów: układy homeostatyczne, sprzężenia zwrotne (feedback). Pojęcia te zainspirowały psychologów do spojrzenia na zjawiska występujące w psychologii relacji jako na mechanizmy powiązane ze sobą na zasadzie cyrkularnej (zwrotnie sprzężonej).
Dane pokazują, że z powodu zaburzeń seksualnych cierpi około 152 mln mężczyzn na świecie, z czego 35 mln w Europie i 1,5 mln w Polsce. Problem dotyka również kobiety – wedle analiz nawet co drugą kobietę.
Diagnozowanie i terapia dzieci z niedokształceniem mowy o typie afazji odbywa się głównie na pograniczu psychologii i logopedii. Logopeda jest przygotowany do oceny mowy i sprawności językowej, a psycholog odpowiada za prawidłową ocenę rozwoju psychoruchowego, w tym inteligencji, pamięci, emocji, uwagi i funkcji percepcyjnych. Autorka skupia się na zadaniach i roli psychologa oraz podkreśla konieczność jego ścisłej współpracy z logopedą.
Czyli jak nauczyć się iść naprzód z odnowioną mądrością, współczuciem i uważnością.
Problem mutyzmu z punktu widzenia lekarza jest bardzo złożony, ze względu na trudności podczas leczenia wynikające z tego, że nie istnieją wytyczne do terapii, a pacjent nie odzywa się do terapeuty. Z tego względu niezwykle ważne jest rozpoczęcie leczenia od razu po zaobserwowaniu objawów zaburzenia. Jakie są przyczyny, symptomy i możliwości terapii mutyzmu?
Czym jest, a czym nie jest terapia w piaskownicy? Autor wyjaśnia w artykule podstawowe zasady i teoretyczną podbudowę tej metody, która wiąże się z określonym rozumieniem psychiki i jej procesów. Zaznaczone są elementy teorii leżące u jej podstaw w kontekście historii jej powstawania. Pokazana jest również unikalność tej metody w porównaniu z innymi formami psychoterapii, jej typowy format oraz jej możliwe zastosowania.
Nawet jeżeli międzynarodowy sukces tytułu Wiedźmin 3: Dziki Gon był tematem silnie obecnym w polskich mediach w 2015 r., to wiedza o gigantycznej skali rynku gier komputerowych – tak w Polsce, jak i na świecie – nie jest powszechna. Gry, same w sobie, ale też traktowane jako pewien fenomen kulturowy, nie są powszechnym tematem dziennikarskich debat, recenzji czy rozważań. Ich pojawienie się w mediach ma raczej charakter ekscesu, czasem powiązanego z konkretnym wydarzeniem e-sportowym czy spektakularną premierą jakiegoś tytułu, częściej chyba – z tematami negatywnymi, takimi jak: kłopoty wychowawcze, zachowania agresywne czy też sensacyjne doniesienia dotyczące „śmiertelnych ofiar uzależnienia od gier”.