Śnienie przy pomocy rąk, czyli terapia w piaskownicy

Metody terapii

Czym jest, a czym nie jest terapia w piaskownicy? Autor wyjaśnia w artykule podstawowe zasady i teoretyczną podbudowę tej metody, która wiąże się z określonym rozumieniem psychiki i jej procesów. Zaznaczone są elementy teorii leżące u jej podstaw w kontekście historii jej powstawania. Pokazana jest również unikalność tej metody w porównaniu z innymi formami psychoterapii, jej typowy format oraz jej możliwe zastosowania.

Co to jest terapia w piaskownicy?

Terapia w piaskownicy (Sandspieltherapie, Sandplay) jest formą psychoterapii zapoczątkowaną przez szwajcarską psychoanalityczkę jungowską Dorę Kalff. Patrząc na proces tej terapii z zewnątrz, zobaczymy osobę bawiącą się w trakcie sesji terapeutycznej drewnianym pudełkiem wypełnionym piaskiem przy użyciu różnych figurek i przedmiotów reprezentujących elementy rzeczywistości. Siedzący obok terapeuta po prostu przygląda się tej zabawie. Czasem pojawia się wymiana zdań. Czasem sesja przebiega w milczeniu. Nie ma jakichś szczególnych instrukcji. Pacjent jest po prostu zachęcony do wykorzystania dostępnych przedmiotów, aby zrobić z nimi to, co mu przyjdzie do głowy. O co więc w tym doświadczeniu chodzi?
Dla osoby zaznajomionej z teoriami i praktyką psychoterapii zabawa w piasku może przypominać znane techniki pracy niewerbalnej, kojarzone przede wszystkim z terapią dzieci. Terapia przypomina jedną z wielu podobnych technik w pracy z pacjentami, dla których rozmowa nie jest metodą z wyboru. Łatwo ją w ten sposób sklasyfikować jako jedną z tak zwanych twórczych lub projekcyjnych metod, zaliczając ją tym samym do ogólnego repertuaru technik pracy terapeutycznej. Ze względu na takie skojarzenia wyjaśnienie terapii w piaskownicy trzeba zacząć od ustalenia tego, czym ona nie jest. Opowieść o terapii w piaskownicy musi objąć to, co widać „wewnętrznym okiem”.
Terapia w piaskownicy nie jest ani techniką projekcyjną, ani metodą wydobywania pozaświadomych treści poddawanych następnie interpretacji racjonalnego umysłu, jak na przykład w psychoterapii psychodynamicznej czy terapii Gestalt. Jest natomiast oparta na założeniach psychologii głębi. Stanowi system rozumienia psychiki, jej rozwoju, jej zaburzeń i leczenia. Terapia w piaskownicy służy wspieraniu naturalnego procesu, który odbywa się poza racjonalnym obszarem psychiki. To wsparcie zapewnione jest przez stwarzanie odpowiedniej przestrzeni symbolicznej w trakcie sesji terapeutycznych. Innymi słowy, ta metoda polega na zaangażowaniu świadomego umysłu w dialog z psychiką nieświadomą. Jej założenia wyrastają z psychologii analitycznej Carla Gustava Junga.

POLECAMY

Dora Kalff i Jungowie – jak powstawała metoda

Twórczynią omawianego podejścia była Dora Kalff – jedna z kilku bezpośrednich współpracowników Carla Junga, którzy wprowadzili jego myśl w obszar praktycznej psychologii dziecięcej. Cała historia zaczyna się w latach czterdziestych ubiegłego stulecia, kiedy niejaka Gret Baumann, będąc pod dużym wrażeniem kontaktu własnych dzieci z wakacyjną sąsiadką Dorą Kalff, przedstawiła ją swoim rodzicom – Emmie i Carlowi Jungom. W efekcie tego spotkania owa sąsiadka została analizantką Emmy Jung i zarazem studentką jej męża....

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy