Po co edukować?
Edukacja seksualna bywa pojęciem kontrowersyjnym – wynika to z niezrozumienia jej założeń i celów. Według broszury WHO: „Edukacja seksualna oznacza naukę o kognitywnych (poznawczych), emocjonalnych, społecznych, interaktywnych i fizycznych aspektach seksualności”. Nie jest to więc nauka wyłącznie o seksie i prokreacji, ale o całości rozwoju człowieka, jego tożsamości płciowej, ról płciowych, o komunikacji, emocjach, budowaniu i przeżywaniu relacji oraz – w końcu – o różnych formach aktywności seksualnej człowieka.
Poniższy artykuł skupia się jednak przede wszystkim na rozmowach o inicjacji seksualnej w kontekście powszechnego dostępu do pornografii w internecie. Nieistotne jest, czy młodzież decyduje się na rozpoczęcie współżycia w wieku nastoletnim, czy też dużo później – błędne przekonania i wyobrażenia zbudowane przez filmy o charakterze pornograficznym mogą stanowić problem zarówno podczas inicjacji seksualnej, jak i w późniejszym życiu. Rzetelna edukacja seksualna nie namówi młodych chcących z różnych powodów zaczekać z rozpoczęciem współżycia do podjęcia aktywności seksualnej, natomiast wyposaży ogół nastolatków w wiedzę konieczną do odpowiedzialnego i dojrzałego podejścia do spraw związanych z seksem – czy zdecydują się na inicjację teraz, czy w przyszłości. Przez młodzież w poniższym artykule rozumie się nastolatków powyżej 13. roku życia.
Ogólne zasady edukacji seksualnej
- Zorientuj się, co już wiedzą
Stan i zakres wiedzy młodzieży jest naprawdę zróżnicowany. Fakt, że budowa narządów płciowych omawiana jest na lekcjach biologii już w szkole podstawowej, nie oznacza,...