Depresja to powszechna i wyniszczająca choroba. Skala występowania zaburzeń depresyjnych o różnym nasileniu jest bardzo duża. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) choruje na nią ponad 280 mln ludzi (ok. 3,8% populacji światowej). Na depresję choruje 5% osób dorosłych i 5,7% osób w wieku 60 lat i więcej. Z roku na rok wzrasta też liczba przypadków depresji u dzieci i młodzieży.
Dział: Studium przypadku
Historia powstania terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach wiąże się bezpośrednio z pracą z rodzinami, jaką Steve de Shazer oraz Insoo Kim Berg, twórcy tego podejścia, podejmowali od początku swojej aktywności terapeutycznej (De Shazer, 1982).
Większość strategii pomagania skupia się na problemie, co wymaga głębokiej, rzetelnej i wyczerpującej analizy problemowej w celu postawienia odpowiedniej diagnozy. Opierając się na tych strategiach, rozmowy psychologiczne i terapeutyczne w dużej mierze koncentrują się na dokładnej analizie samego problemu (deficytu, zaburzenia), jego potencjalnych źródłach (etiologii), konsekwencjach z niego wynikających (wtórna patologia), czasu istnienia, chronologii rozwoju i postępowania.
Termin agorafobia początkowo rozumiany był jako lęk przed otwartą przestrzenią. Obecnie agorafobia oznacza lęk przed przebywaniem w miejscach, w których utrudniona byłaby natychmiastowa ucieczka do bezpiecznego miejsca, za które klient zwykle uznaje swój dom.
Bezsenność przewlekła często współwystępuje z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi. Zwykle nadmierne zamartwianie się i obawy dotyczące różnych codziennych kwestii towarzyszyły pacjentom na długo przed wystąpieniem trudności ze snem.
Choroba afektywna dwubiegunowa, nazywana również chorobą maniakalno--depresyjną, należy do częstych i poważnych zaburzeń psychicznych dotykających ludzi na całym świecie. ChAD polega na osobliwym sposobie organizacji czynności mózgu, przejawiającym się szczególnym funkcjonowaniem i zachowaniem. Do najbardziej typowych objawów należą okresowe zmiany nastroju, często przybierające postać ekstremalnych emocji oraz aktywności ruchowej i psychicznej, przy czym stany takie mogą mieć biegunowo przeciwny charakter, który nazywa się manią i depresją.
Problem zaburzeń depresyjnych wśród nastolatków jest powszechny. Różne statystyki wskazują na rozpowszechnienie zespołów depresyjnych w granicach 8,75–42,9% w populacji ogólnej (Bomba, 2018). Wśród młodzieży w przedziale wiekowym 13–18 lat wskazuje się na 4–8% młodzieży z objawami depresji (dane WHO), natomiast dane polskie mówią nawet o występowaniu depresji w 27–54% (Szymańska, 2012).
Zaburzenia lękowe należą do najbardziej rozpowszechnionych problemów związanych ze zdrowiem psychicznym na całym świecie (Bourne, 2011). Prawdopodobnie co czwarta osoba dorosła będzie cierpiała na zaburzenie lękowe w jakimś okresie swojego życia (Bourne, 2011) i niestety jedynie niewielka część z nich podda się leczeniu.
FoMO (ang. Fear of Missing Out) oznacza lęk przed utratą poczucia „bycia na bieżąco” oraz strach przed odłączeniem od dostępu
Narcystyczne zaburzenie osobowości określane jest plagą XXI wieku. Społeczno-kulturowe ujęcie narcyzmu opisuje tę problematykę w znacząco zawężonym stopniu w stosunku do perspektywy klinicznej. Zgodnie ze społecznym stereotypem narcyz to ktoś zapatrzony w siebie, z przerośniętym poczuciem własnej wartości, pławiący się w pochwałach i zachwytach nad sobą.
Zaburzenia osobowości są trwałymi wzorcami niefunkcjonalnego postępowania. Występowanie w populacji szacuje się między 5% a 15% (Samuels, 2011). U osób dotkniętych tym problem obserwuje się długotrwałe, nieelastyczne i nieprzystosowawcze wzorce.