Związki między autyzmem a płcią i seksualnością są fascynujące, ale nie do końca wyjaśnione. Niewiele jest dostępnych badań na temat osób LGBT+ w spektrum autyzmu, ale wszystkie potwierdzają, że udział osób LGBT+ w autystycznej społeczności jest dużo większy niż wśród ogółu populacji. Przyjrzyjmy się zatem temu, co na ich temat wiemy i jakie są doświadczenia i wyzwania specyficzne dla tej grupy osób.
Dział: Nowości w psychologii
Przez wiele lat rodzice słyszeli na wywiadówkach: „Krzyś nie uważa na lekcji, nie rozumie. Jakby nie słyszał, co się do niego mówi…”, choć czułość słuchu okazywała się prawidłowa. Czy problem zniknął? Jak można pomóc dziecku?
Zygmunt Bauman, zmarły przed kilkoma laty polski socjolog, o współczesnych czasach mawiał, że „jedyną stałą rzeczą jest zmiana, a jedyną pewną rzeczą – niepewność”. Z perspektywy czasu wydaje się, że były to prorocze słowa.
Pandemia COVID-19 zebrała żniwa w różnych obszarach naszego życia. Dotknęła również snu – sfery tak ważnej dla naszej regeneracji, odporności i kondycji psychicznej. Obecnie istotnie zwiększył się odsetek osób zgłaszających problemy ze snem. Zjawisko to określamy mianem koronasomnii. Jakie są jej przyczyny oraz możliwości poprawy snu w czasach, w których przyszło nam leczyć się online?
Od kilku dekad naukowcy starają się wyjaśnić zachowania i wzorce żywieniowe osób, które mają nawyk kontroli masy ciała. Niniejszy artykuł przybliża motywacje klientów do stosowania restrykcji żywieniowych.
Niniejszy artykuł jest autorską refleksją na temat zmieniającej się perspektywy eksplorowania zagadnień dotyczących wykorzystania seksualnego dziecka oraz jego konsekwencji. Zagadnienia te zostały ułożone w porządku historycznym, odzwierciedlającym kolejne fazy poznawania przedmiotowego zjawiska wraz ze wzrastającą złożonością jego ujmowania.
Zaczynamy coraz lepiej rozumieć znaczenie terenów zielonych, a nawet pojedynczych roślin i zwierząt dla poprawy kondycji psychicznej i fizycznej człowieka. Dostrzegamy, że tylko odpowiedzialne korzystanie z zasobów przyrodniczych staje się nie tylko nakazem moralnym, przyjemnością, ale wręcz koniecznością w dzisiejszym świecie.
Mikrokinezyterapia to znana od kilkudziesięciu lat technika terapeutyczna, która czerpie z fizjoterapii, ale znajduje odwołania w psychologii człowieka i przeżywaniu przez niego różnych wydarzeń życiowych. Według twórcy metody mikrokinezyterapii dra Daniela Grosjeana możemy precyzjnie określić, które miejsca w ciele odpowiadają na konkretny rodzaj wydarzeń traumatycznych, a także jakiego okresu życia dotyczą. Zapraszamy do artykułu, który chcielibyśmy, aby był dalszą inspiracją do dalszych badań i studiowania zarówno dla terapeutów ciała, jak i dla psychoterapeutów. Dr Daniel Grosjean wyszkolił tysiące terapeutów na całym świecie, którzy wykorzystują ten system terapii do pomocy człowiekowi w jego dolegliwościach somatycznych, ale także często pomagają w trudnościach psychologicznych.
Kolejna, V edycja Kongresu Psychologów i Psychoterapeutów już za nami. Merytoryczne prelekcje, warsztaty praktyczne i ogromna dawka wiedzy przekazana uczestnikom podczas wyjątkowego kongresu, który odbył się 6–7 grudnia w Warszawie.
W dzisiejszych czasach wszystko wydaje się przebiegać w przyspieszonym tempie – praca, jedzenie, spanie, zakupy, a także związki przyjacielskie, partnerskie oraz inne formy relacji. Jesteśmy bombardowani różnymi opcjami i propozycjami, więc ciężko jest utrzymać stałość w jakimkolwiek obszarze naszego funkcjonowania. Jedyną stałością stają się zmiany, które przyzwyczajają ludzi do tego, że nie powinni się do niczego ani nikogo przywiązywać. Taki sposób funkcjonowania wyzwala w ludziach wiele lęków, które wynikają z życia w ciągłej niepewności. Dalszą konsekwencją tego jest wzrost liczby klientów gabinetów psychoterapeutycznych. Nie radzimy sobie z tym, jak komunikujemy się z innymi ludźmi oraz jak funkcjonujemy w świecie. Sporą winę za to ponoszą różne formy kontaktu wprowadzone poprzez media społecznościowe.
Klasyczny podział zaburzeń psychicznych wywodzący się m.in. z prac Emila Kraepelina (Hoff, 2015) nadal w bardzo istotny sposób wpływa na postrzeganie leczenia zaburzeń psychicznych przez lekarzy psychiatrów. Zaburzenia psychiczne wciąż są klasyfikowane głównie w oparciu o objawy kliniczne, a liczne kategorie diagnostyczne zaburzeń psychicznych zawarte w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych nadal są odzwierciedleniem wprowadzonego m.in. przez Kreapelina klasycznego podziału zaburzeń psychicznych na organiczne, psychozy i nerwice.