Badania pokazują, że konflikty w środowisku szkolnym, w którym jak w soczewce odbija się obraz problemów całego społeczeństwa, są zjawiskiem nieuniknionym i powszechnym. Umiejętność konstruktywnego ich rozwiązywania znajduje się często na przeciwległym biegunie − nie jest odpowiednio kształtowana, wspierana, wykorzystywana (Ostrowska, 2007). Dotyczy to szczególnie relacji hierarchicznych, z jakimi mamy do czynienia w szkole – gdzie wciąż pokutuje paternalistyczne podejście do ucznia, przekonanie o jego niskich kompetencjach psychospołecznych – w której dominuje obawa przed konfliktami, a z drugiej strony skrajnie niskie zaufanie uczniów do dorosłych (szczególnie nauczycieli) jako osób, które mogą dawać w sytuacji konfliktu wsparcie (Dębski, Flis, 2023).

Mutyzm wybiórczy jest rozpoznaniem, które długo budziło niepokój, a czasami nawet bezradność wśród specjalistów. Przez wiele lat brakowało literatury oraz szkoleń, przygotowujących do procesu diagnozy oraz zaplanowania oddziaływań terapeutycznych.

Zrozumienie przyczyn sięgania przez młodzież po substancje psychoaktywne, a także skuteczne zapobieganie ich używaniu i nadużywaniu jest niezwykle istotnym zadaniem dla każdego, kto ma kontakt z nastolatkami i towarzyszy im w procesie rozwoju, szczególnie w dzisiejszych czasach. Wymaga także podejmowania działań na rzecz adekwatnego dostosowania systemu prawnego, edukacji, profilaktyki oraz pomocy osobom, które same sobie nie radzą.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne we współczesnej psychiatrii zaliczane są do schorzeń neuropsychiatrycznych związanych ze zmianami strukturalnymi i czynnościowymi w obrębie OUN. Zaburzenia OCD występują zarówno u osób dorosłych, jak i u młodzieży oraz dzieci, powodując duży dyskomfort pacjentów oraz odczuwalne pogorszenie jakości ich życia. Stanowi to dużą motywację do podjęcia leczenia lub psychoterapii.

Jesienny krajobraz to doskonałe tło na odprężające spacery. Szeleszczące, barwne liście pod nogami i świeże powietrze doskonale poprawiają nastrój. Aby jednak każdy spacer był przyjemnością, warto się odpowiednio przygotować. Jak? Sprawdźmy!

Terapia ACT – terapia akceptacji i zaangażowania (acceptance & commitment therapy) proponuje funkcjonalne i transdiagnostyczne podejście do procesu terapeutycznego. Oznacza to, że silnie skupia się na zrozumieniu funkcji danych zachowań i stara się je rozumieć w szerokim kontekście. Nie zakłada, że dane zachowanie jest „nieprawidłowe” lub „prawidłowe”. Uznaje, że to samo zachowanie może być pożądane lub nie w zależności od kontekstu sytuacyjnego i przeszłych doświadczeń.

Występowanie zachowań agresywnych w okresie budowania przez nastolatka jego autonomii jest naturalne, chociaż niepożądane. Wiąże się ono z procesem uczenia się reguł społecznych oraz testowania granic własnych i innych ludzi. Potrzeby są duże, a wiedza na temat sposobów zaspokajania tych potrzeb jeszcze niesatysfakcjonująca.

Według szacunków, problem jadłowstrętu psychicznego dotyka około 1–2% dziewcząt i kobiet. Rozpowszechnienie różnych form zaburzeń odżywiania jest trudne do ustalenia, ale waha się w granicach 8–40% (Żechowski, 2013). Anoreksja należy do chorób o podłożu psychicznym z jednym z największych wskaźników śmiertelności (ok. 5–10%). W wielu przypadkach wymaga hospitalizacji pacjenta w ośrodku całodobowym, nie dziwi zatem fakt poszukiwania skutecznych metod konceptualizacji i leczenia tej choroby. Celem niniejszego artykułu jest próba przedstawienia psychodynamicznego rozumienia i leczenia pacjentów młodzieżowych z problemem anoreksji. Tekst w sposób szczególny przedstawia zastosowanie podejścia psychodynamicznego w aspekcie diagnozy oraz kluczowe obszary problemowe w pracy z młodzieżowym pacjentem z problemem anoreksji.

Depresja jest jednym z najpowszechniejszych rozpoznań z zakresu zdrowia psychicznego. Dotyczy osób w każdym wieku i w różnych sytuacjach życiowych, a jej częstotliwość stale rośnie (Vucenovic i in., 2023). Dotyka ponad 20% nastolatków (Dymowska, Nowicka- -Sauer, 2015). Adolescencja predysponuje do ujawniania się zaburzeń psychicznych (Oleszkiewicz, Senejko, 2013), ale ostatnie lata przyniosły dodatkowe obciążenia przekraczające nieraz zasoby ludzi, także starszych, ale szczególnie młodych.

Efektywność udzielanej pomocy w dużej mierze zależy od poprawnego rozpoznania, czyli trafnej diagnozy, a ta może zostać przeprowadzona przy użyciu dobrze dobranych i umiejętnie wykorzystywanych, wysokiej jakości narzędzi diagnostycznych. W ostatnim czasie w obszarze diagnozy psychologicznej młodzieży mamy do dyspozycji różnorodne narzędzia diagnostyczne. Liczba dostępnych metod diagnostycznych intensywnie się zwiększa. I tak jak w poprzednim wieku mieliśmy jako diagności problem z brakiem odpowiednich narzędzi, tak w XXI w. raczej stajemy przed wyzwaniem związanym z wyborem najlepszej jakości narzędzi i posiadaniem dobrej orientacji we wszystkich dostępnych na rynku narzędziach. Poniższy tekst, mam nadzieję, będzie stanowił pomoc w realizacji tego wyzwania.

„Przebieg procesu rozwoju i osiągnięcia rozwojowe to rezultat różnorodnych interakcji jednostki z otoczeniem. Każdorazowa zmiana wymagań otoczenia fizycznego i społecznego tworzy nową sytuację psychologiczną, w której konieczne jest – aby sobie z nimi poradzić – opanowanie nowych kompetencji. Z kolei opanowanie nowych kompetencji powoduje zwrotnie spostrzeganie jednostki przez siebie i przez otoczenie jako bardziej kompetentnej niż wcześniej i zmianę wymagań oraz oczekiwań wobec siebie (oczekiwania wewnętrzne) i względem niej (oczekiwania zewnętrzne)” (Grzegorzewska, Cierpiałkowska, Borkowska, 2020: 64).