Powiedzmy sobie szczerze: kto z nas przez marzenie, nie tworzy idealnego obrazu siebie? Obrazu uszytego z naszych pragnień, które napędzają nas do tego, by w końcu oswobodzić marzenia z naszych głów i widzieć je w realnym świecie. A jeśli w bonusie mamy partnera, który pomaga nam  przy rzeźbieniu tego idealnego obrazu siebie, mamy wtedy do czynienia z „efektem Michała Anioła”.

Na próżno szukać jednej definicji stresu, zwłaszcza w sensie medycznym. Stresem nazywana jest zarówno reakcja organizmu na wydarzenie stresowe, jak i samo wydarzenie stresowe. Najczęściej jednak stresem określamy reakcję organizmu w odpowiedzi na sytuacje, które przekraczają nasze możliwości poradzenia sobie z nimi.

Dysmorfofobia to zaburzenie psychiczne, któremu towarzyszy przekonanie o deformacji własnego ciała. Krytyczne, nawracające myśli na temat własnego ciała nie znikają, nawet gdy otoczenie stale zapewnia nas o akceptacji i estetycznym wyglądzie. Opinie innych uspokajają nas na krótką chwilę, z czasem jednak prosić musimy o nie częściej i coraz mniej im ufamy. To pojawiające się w wyniku samokrytycznych myśli napięcie i lęk, które porównać można do tych doświadczanych, gdy stajemy oko w oko ze śmiertelnym zagrożeniem.

Współcześnie docierają do nas dwa przeciwstawne komunikaty dotyczące talentów i życiowych możliwości. Z jednej strony telewizyjne widowiska promują kulturę talentu i wyjątkowości, z drugiej – na każdym kroku zawodowego życia słyszymy, jak ważna w osiągnięciu sukcesu jest ciężka praca i wytrwałość. Jak jest naprawdę? Czy lepiej chwalić ludzi za ich zdolności czy włożony wysiłek? Psychologowie od ponad 80 lat zajmują się tym problemem, a wyniki ich badań jednoznacznie wskazują na czynniki, które przyczyniają się do osiągnięcia życiowego sukcesu.

Zarówno emocje negatywne, jak i pozytywne wpływają na (nadmierną) ilość spożywanego jedzenia. Emocje różniące się intensywnością oddziaływują na zachowania żywieniowe.Jedzenie emocjonalne może być sposobem regulacji emocji. Mózg i jelita współpracują ze sobą i mają ogromny wpływ na nastrój człowieka i jego stan psychiczny.

Wiele kobiet, wchodząc w okres menopauzy, zamyka się w sobie, izoluje, wycofuje z życia społecznego i czuje bezradność. Odczuwany dyskomfort jest dla nich tak duży, że trudno im poradzić sobie z prostymi wyzwaniami. Widzą, jak starzeje się ich ciało, a każdej prostej czynności fizycznej towarzyszy ból i szybkie zmęczenie. Objawy fizyczne są tylko początkiem problemów. Największe zmiany dokonują się w obrębie życia emocjonalnego  oraz psychicznego kobiety…

W krajach Europy Zachodniej choroby zawodowe występują bardzo często. Niedawne badanie belgijskie1 wykazało 18% wzrost poziomu stresu w porównaniu do tych samych danych z 2010 roku. Nadmierny stres prowadzi do zaburzeń zdrowotnych wśród 27% pracowników (bóle głowy, bezsenność, kołatanie serca, depresja, nerwowość, trudności z koncentracją), a 10,4% pracowników cierpi na wypalenie zawodowe, w wyniku którego nie chodzi do pracy. Średnia długość absencji w pracy wynosi pięć miesięcy. Niniejszy artykuł dotyczy zespołu wypalenia zawodowego oraz jego typowych skutków fizycznych dla organizmu. Celem zilustrowania tematu omówię studium przypadku dotyczące pielęgniarki cierpiącej na ostre wypalenie zawodowe.

Pacjentka, lat 23, studentka, samookaleczająca się od 4 lat. Pani Ania trafiła do mnie na konsultację pod wpływem jej nowego chłopaka, który według pacjentki „nie krytykował, nie moralizował, nie namawiał i nie przypominał ani sprawdzał wielokrotnie, czy już się umówiłam, tylko jeden raz powiedział, że mu na mnie zależy, bo jestem bardzo mu bliska i chce, bym poważnie potraktowała problem cięcia się”.

Zdrowe monitorowanie i regulowanie lęku przez pacjenta w układzie somatomotorycznym jest podstawą prewencji przed gwałtownym narastaniem lęku w układzie parasympatycznym i percepcyjno--poznawczym, które grozi pojawieniem się u pacjenta zaburzeń dysocjacyjnych.

Terapia Perspektywą Czasu (Time Perspective Therapy), czyli terapia równoważeniem perspektyw postrzegania czasu, opracowana w 2008 roku (Siła Czasu, PWN 2013), stała się wsparciem dla tysięcy klientów i ich rodzin w przezwyciężaniu stanów pourazowych, stresu, depresji i lęków, a także pomocą w zrozumieniu, jak skutecznie radzić sobie z codziennymi problemami.

Diagnoza psychologiczna zaburzeń obrazu ciała stanowi ważny element kompleksowej diagnozy medycznej anoreksji i bulimii psychicznej. Prawidłowe rozpoznanie zniekształceń obrazu ciała w zaburzeniach odżywiania stanowi istotny element wspierający proces leczenia od samego początku jego trwania. Celem artykułu jest wskazanie na podstawowe psychologiczne kryteria rozpoznania specyfiki zniekształceń obrazu ciała w przebiegu anoreksji i bulimii psychicznej.

Spotkanie człowieka z możliwościami technologii to jedno z bardziej fascynujących zjawisk, jakim mamy okazję jako psychoterapeuci się przyglądać. Coraz częściej efekt wzajemnie przenikających się światów manifestuje się określonymi zachowaniami i problemami trafiających do gabinetu terapeuty  pacjentów. W środowisku akademickim toczą się dyskusje na temat dążenia człowieka wprost ku światu „postbiologicznemu” bądź ewolucyjnym dążeniu do wersji człowieka 2.0.