Okres ciąży oraz czas po narodzinach dziecka to wyjątkowy, ale też niezwykle wymagający etap w życiu każdej kobiety. Hormony szaleją, ciało przechodzi drastyczne zmiany, a przyszła mama mierzy się z zupełnie nowymi wyzwaniami i obowiązkami. W tym szczególnym czasie wsparcie psychologiczne okazuje się być nie luksusem, ale fundamentalną potrzebą. Badania pokazują, że kobiety, które otrzymują odpowiednią pomoc emocjonalną podczas ciąży oraz po porodzie, rzadziej doświadczają depresji poporodowej i lepiej radzą sobie z nową rolą. Warto zatem inwestować nie tylko w zdrowie fizyczne, ale również w dobrostan psychiczny, który ma ogromny wpływ na jakość życia zarówno matki, jak i jej dziecka.

Socjoterapia to metoda terapeutyczna, która pomaga dzieciom i młodzieży rozwijać umiejętności społeczne, radzić sobie z emocjami i budować pewność siebie. Jest to skuteczna forma wsparcia dla osób, które przejawiają trudności psychospołeczne. Czym dokładnie jest socjoterapia i kto może z niej skorzystać? Odpowiedzi znajdziesz poniżej.

Zapraszamy do obejrzenia retransmisji webinaru pt. Helicobacter pylori – co warto wiedzieć? Podczas spotkania eksperci omówili kluczowe zagadnienia dotyczące tej bakterii, w tym epidemiologię, diagnostykę, leczenie oraz rolę probiotyków i diety w terapii. Webinar Helicobacter pylori Prof. dr hab. n. med. Wojciech M. Marlicz, konsultant w dziedzinie gastroenterologii, oraz prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska, specjalistka biologii medycznej i nauk o żywieniu, przedstawili uczestnikom najnowsze informacje na temat zakażenia H. pylori. W trakcie spotkania poruszone zostały takie tematy jak: Epidemiologia, diagnostyka, leczenie zakażenia. Kto jest narażony na konsekwencje zakażenia? Probiotyki i dieta – antidotum czy wsparcie? Europejski Rejestr H. pylori. Pomimo zmniejszającej się częstości zakażenia H. pylori w ostatnim okresie, infekcja tą bakterią nadal dotyczy ok. 44% ludzi na świecie i 66% osób w Polsce. Ponieważ stwierdzenie infekcji H. pylori u osoby dorosłej jest wskazaniem do leczenia, kluczowe znaczenie ma ustalenie prawidłowych wskazań do testowania w kierunku zakażenia. To świetna okazja, aby dowiedzieć się więcej o tej bakterii, zarówno dla lekarzy, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę na temat postępowania w przypadku zakażenia H. pylori, jak i dla pacjentów, którzy interesują się tematem medycznym, diagnostyką oraz leczeniem zakażenia. Zapraszamy do obejrzenia retransmisji i zapoznania się z wartościową wiedzą, którą eksperci podzielili się podczas tego wydarzenia. Organizator webinaru Organizatorem webinaru jest czasopismo Gastroenterologia. Gastroenterologia to kwartalne, specjalistyczne czasopismo medyczne poświęcone nowoczesnej diagnostyce i terapii schorzeń przewodu pokarmowego. Stanowi ono źródło rzetelnej wiedzy dla gastroenterologów i lekarzy rodzinnych, umożliwiając dostęp do najnowszych badań oraz praktycznych wskazówek, które pomagają w codziennej pracy klinicznej. Pod redakcją prof. dr hab. n. med. Piotra Edera, czasopismo dostarcza informacji o innowacyjnych metodach leczenia, zaktualizowanych wytycznych oraz nowych narzędziach medycznych, co czyni je wartościowym wsparciem w skuteczniejszej opiece nad pacjentami.

Stres towarzyszy nam na co dzień – to nieodłączny element życia zawodowego i rodzinnego. Czy życie bez stresu jest w ogóle możliwe? A może da się go jakoś zaakceptować i walczyć z jego negatywnymi skutkami? Sprawdź naszą analizę i wskazówki!

Podejście Somatic Experiencing zostało stworzone przez Petera Levine'a i jest wynikiem 40 lat badań nad fizjologią traumy i chronicznego stresu, praktyki klinicznej oraz obserwacji dzikich zwierząt żyjących na wolności.

Leczenie osób z zaburzeniami ze spektrum schizofrenii zazwyczaj koncentruje się na łagodzeniu objawów za pomocą farmakoterapii oraz psychoterapii. Mimo to taka strategia często okazuje się niewystarczająca, co skłania naukowców i terapeutów do poszukiwania alternatywnych metod. Wśród nich coraz większe zainteresowanie budzą podejścia bazujące na akceptacji objawów i technikach medytacyjnych, zwłaszcza uważności (mindfulness).

Przekonanie, że bycie dobrym psychologiem, terapeutą lub inną osobą świadczącą pomoc ludziom wymaga całkowitego zaangażowania i poświęcenia uwagi pacjentowi, również poza czasem pracy, to prosta droga do wypalenia i zmęczenia współczuciem. Zbyt częste i intensywne powracanie myślami do historii pacjentów poza gabinetem, analizowanie ich, przeżywanie czy też nawet utożsamianie się z nimi może powodować pogorszenie samopoczucia, zwiększyć stres, problemy ze snem i pozbawić radości i sensu z wykonywanej pracy.

Terapia akceptacji i zaangażowania (ang. Acceptance and Commitment Therapy) jest opartą na dowodach naukowych terapią, której podstawą jest funkcjonalny kontekstualizm i teoria ram relacyjnych. Jest jednym z podejść tzw. trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnych, traktując zasady behawioralne jako fundament i rozszerzając je o nowe aspekty, m.in.: znaczenie, emocje, jaźń, duchowość czy wartości (Hayes, [w:] Eifert).

Rozważając zagadnienie obecności czy przenikania się mindfulness w psychoterapiach analitycznych i psychodynamicznych, warto zwrócić uwagę na dwie ścieżki praktyczne. Istnieje mianowicie grupa psychoterapeutów, którzy inkorporują techniki mindfulness i koncepcje zakorzenione w filozofii Wschodu do pracy w trakcie prowadzenia sesji z pacjentem – ta grupa praktyków reprezentuje raczej podejście integracyjne w psychoterapii. Jest i druga grupa, niewprowadzająca bezpośrednio technik bazujących na mindfulness (np. ćwiczenia oddechowe, relaksacja, medytacja) w swój repertuar oddziaływań terapeutycznych, ale rozumiejąca i doceniająca paralelność procesów skoncentrowanych na analizie relacji terapeutycznej i procesów uważności jako procesów natury psychologicznej i neuropsychicznej. O mindfulness w odniesieniu do praktyki psychoterapii psychodynamicznej można myśleć także z perspektywy ćwiczenia uważności przez terapeutów, jak i ćwiczenia uważności przez pacjentów jako aktywności powiązanej ze wzmacnianiem pewnych psychologicznych umiejętności sprzyjających procesowi terapeutycznemu.

Uważność (mindfullness) jako droga do poprawy dobrostanu psychofizycznego została wprowadzona do psychoterapii i medycyny przez Jona Kabat-Zinna pod koniec lat 70. XX w. Tradycja łagodzenia ludzkiego cierpienia i rozwijania współczucia liczy ponad 2500 lat i wywodzi się ze wschodnich praktyk medytacyjnych (Thera, 1962). W porównaniu z nią psychoanaliza jako sposób poznawania, wyjaśniania i leczenia psychiki człowieka jest zjawiskiem stosunkowo nowym, powstałym na przełomie XIX i XX w. Mimo odległości czasu i miejsca narodzin obu systemów mają one wiele punktów stycznych i wzajemnie się przenikają. W niniejszym artykule spróbuję je porównać i wykazać, w jaki sposób obie tradycje mogą się uzupełniać.

Depresja to powszechna i wyniszczająca choroba. Skala występowania zaburzeń depresyjnych o różnym nasileniu jest bardzo duża. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) choruje na nią ponad 280 mln ludzi (ok. 3,8% populacji światowej). Na depresję choruje 5% osób dorosłych i 5,7% osób w wieku 60 lat i więcej. Z roku na rok wzrasta też liczba przypadków depresji u dzieci i młodzieży.

Różnorodność form ludzkiego cierpienia sprawia, że w obrębie psychoterapii już od dawna funkcjonuje coś, co umownie możemy nazwać „specjalizacją tematyczną”, tj. nieformalną specjalizacją psychologa czy psychoterapeuty. Tak więc po odbyciu formalnego szkolenia w zakresie diagnozy psychologicznej i/lub psychoterapii lub jeszcze w trakcie tego ostatniego specjalista określa się, że pracuje na przykład „z osobami z zaburzeniami odżywiania”, „z kobietami w spektrum autyzmu” czy „z traumą” albo „z dziećmi”.