Praktyka pokazuje, że osoby różnorodne płciowo coraz częściej zgłaszają się po usługi psychologiczne, w tym po wydanie opinii w celu rozpoczęcia procesu korekty płci. Niniejszy artykuł ma za zadanie przedstawienie praktycznych wskazówek, jak przeprowadzić proces diagnostyczny w zgodzie z aktualnymi zaleceniami instytucji zajmujących się zdrowiem osób z niezgodnością płciową.

Za dwa lata minie pół wieku, od kiedy Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne usunęło „homoseksualizm” z wydawanej przez siebie klasyfikacji zaburzeń psychicznych (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM). Od tego czasu stanowisko to zostało podzielone przez Światową Organizację Zdrowia, podobny proces – depatologizacji – przebiegł w odniesieniu do pojęcia transpłciowości.

Neuronaukowiec David Eagleman, profesor nadzwyczajny na Uniwersytecie Stanforda na Wydziale Psychiatrii i Nauk Behawioralnych, który od kilku dekad zajmuje się badaniem mózgu, odkrył, że ludzki mózg jest najbardziej złożonym organem w dotychczas przez nas poznanym wszechświecie. Na przestrzeni pojedynczego centymetra kwadratowego tkanki mózgowej jest tyle połączeń co gwiazd w galaktyce Drogi Mlecznej! Dzięki temu rozumiemy, dlaczego tak wszechogarniające problemy jak PTSD osadzają się tak głęboko w naszym mózgu, a w konsekwencji w naszej psychice. Zatem w jaki sposób trauma wpływa na ten niesłychanie wielopłaszczyznowy organ, którym jest mózg?

Teraz jest czas wielkiej mobilizacji i pospolitego ruszenia. Jednak za chwilę do uchodźców z Ukrainy zacznie docierać, ile w swoim życiu stracili. Pojawi się czas przeżywania żałoby.

Przez wiele lat rodzice słyszeli na wywiadówkach: „Krzyś nie uważa na lekcji, nie rozumie. Jakby nie słyszał, co się do niego mówi…”, choć czułość słuchu okazywała się prawidłowa. Czy problem zniknął? Jak można pomóc dziecku?

Zrozumienie związku między zaburzeniami pracy mózgu a zaburzeniami psychicznymi pozwala na postawienie właściwej diagnozy i daje lepsze możliwości leczenia pacjentów, ponieważ sięga do samego źródła dysfunkcji. W celu wdrożenia optymalnego pod względem skuteczności leczenia czy rehabilitacji pojawia się zatem potrzeba uzupełnienia procesu diagnostycznego o badanie neuropsychologiczne z wykorzystaniem czułych i trafnych metod diagnostycznych.

Konopie indyjskie są jedną z najszerzej stosowanych rekreacyjnie substancji na świecie. Kannabinoidy są głównymi składnikami psychoaktywnymi marihuany spośród 113 obecnych w nich substancji. Znane powszechnie i pożądane uczucie bycia na „haju” wywołuje delta-9-tetrahydrokannabinol (THC). Innym powszechnym kannabinoidem jest kannabidiol (CBD), który nie wywołuje takich samych efektów euforycznych jak THC, ale jest stosowany w różnych wskazaniach.

W utrzymaniu zdrowia bardzo istotną funkcję pełni układ hormonalny. Jego rola jest znacząca także dla rozwoju mózgu, gdzie poprzez pełnione funkcje neurotroficzne, antyoksydacyjne i metaboliczne ma wpływ na stan psychiczny (Calsolaro, Bottari, Coppini Lemmi, Monzani, 2021). Niedobory lub ponadnormatywne stężenia wytwarzanych przez gruczoły wydzielania wewnętrznego hormonów przyczyniają się do zachwiania homeostazy organizmu. Prowadzą do wyniszczających chorób, których objawy sięgają także zaburzeń emocji i funkcji poznawczych (Jarząb, 2014).

Jak zmierzyć możliwości intelektualne osób, które borykają się z zaburzeniami komunikacji językowej bądź w ogóle nie są w stanie porozumiewać się za pomocą mowy? To obecnie jedno z większych wyzwań diagnostów. Na rynku dostępnych jest wiele testów, które badają intelekt. Warto wiedzieć, czym się od siebie różnią, ponieważ oceniają sprawność intelektualną na różne sposoby.

Wypadki komunikacyjne są częstą przyczyną urazów głowy i hospitalizacji na oddziałach neurologicznych oraz neurochirurgicznych. Każdego roku ponad 2 tys. osób ginie w wypadkach komunikacyjnych (www.policja.pl), natomiast liczba rannych jest szacunkowo około 10 razy wyższa (Dziubiński i in., 2018).

W przebiegu zaburzeń neuropoznawczych następują pogłębiające się trudności poznawcze. Stopniowa utrata pamięci, mowy, funkcji uwagi, zdolności uczenia się powoduje dezorientację (Byczewska-Konieczny, 2017). Trudności w orientacji w przestrzeni, w czasie oraz w stosunku do własnej osoby poważnie wpływają na jakość życia i samodzielność seniora, a nierzadko wywołują trudne dla otoczenia zachowania reaktywne (Moniz-Cook, Stokes i Agar, 2003). Trening orientacji w rzeczywistości ma na celu wspomóc osobę doświadczającą trudności w orientacji. W poniższym artykule omówione zostaną zagadnienia związane z treningiem orientacji w rzeczywistości w nurcie metody Montessori Senior – Montessori Lifestyle®.