Przechowywanie i niszczenie dokumentacji pacjentów to obowiązek wynikający m.in. z RODO, który ma także wymiar praktyczny. Zainteresowani mogą w dowolnym momencie sięgnąć do swoich akt, w których opisano historię choroby. Z drugiej strony, po upływie okresu archiwizacji, należy je niezwłocznie zutylizować. Dowiedz się, jak prawidłowo archiwizować i niszczyć kartoteki oraz inne dokumenty pacjentów.

Czasem przychodzi jak fala - przyspieszony oddech, napięcie karku, kołatanie serca. Innym razem sączy się powoli: bezsenność, drażliwość, myśli, które nie dają spokoju. To stres. Choć dla wielu z nas jest nieprzyjacielem, stres sam w sobie nie jest zły. To biologiczny system alarmowy, który przez miliony lat ratował nam życie. Problem pojawia się wtedy, gdy nie wyłączamy alarmu - i zaczynamy płonąć od środka.

Współczesne organizacje coraz częściej poszukują narzędzi, które nie tylko porządkują procesy, ale również realnie wspierają współpracę zespołową. Jednym z kluczowych podejść, które łączą planowanie, monitorowanie i skuteczną realizację celów projektowych, jest metoda SMART. Gdy połączymy tę metodykę z odpowiednim oprogramowaniem, możemy znacząco podnieść efektywność działań i poprawić komunikację w zespole.

Ponad sto lat temu Toni Wolff, była pacjentka i bliska współpracowniczka C.G. Junga, stworzyła model opisujący psychikę kobiety. Oparła go na czterech odrębnych formach strukturalnych: Matki (i małżonki), Amazonki (wojowniczki), Hetery (towarzyszki, żony, kochanki, przyjaciółki) oraz Prorokini (pośredniczki). Jej esej zatytułowany „Strukturalne formy kobiecej psychiki”, został napisany z wyraźnym zamiarem wsparcia kobiet w drodze do lepszego samopoznania i samorealizacji. Autorka we wstępnie swojej pracy podkreśla, że współczesna kobieta powinna świadomie określić, która z tych form najlepiej odpowiada jej osobowości. Formy relacyjne i nierelacyjne Wolff prezentuje cztery typy strukturalne na dwóch krzyżujących się osiach. Na osi relacyjnej po jednej stronie leży archetyp Matki, a po przeciwnej archetyp Hetery. Te dwie formy strukturalne związane są z osobistymi relacjami: Matka realizuje się poprzez opiekę nad innymi, a Hetera poprzez głęboki, uczuciowy związek z mężczyzną. Na osi poza-relacyjnej znajduje się archetyp Amazonki oraz Prorokini, archetypy te wiążą się z wymiarem kolektywnym oraz „byciem w świecie”. Amazonka, jako wojowniczka, realizuje się zgodnie z męskim wzorcem, koncentrując się na sukcesach zawodowych, podczas gdy Prorokini utrzymuje kontakt z nieświadomością dzięki swoim intuicjom i możliwościom „pozazmysłowego” poznawania świata. Integracja form strukturalnych W tym modelu jedna forma strukturalna jest dominująca i może być wspierana przez formę pomocniczą znajdującą się na przeciwległej osi. Biorąc pod uwagę fakt, że wszystkie cztery formy strukturalne można odnaleźć w historii kultury, to jak pisze Toni Wolf „prawdopodobnie mają one naturę archetypową” i są dostępne każdej kobiecie. Stąd, jeżeli to możliwe, w warunkach optymalnych, kobieta zrealizuje tę formę, która jest najbardziej zgodna z jej naturą. Przeszkody w realizacji psychicznego wzorca W modelu Wolff, każda kobieta identyfikuje się przeważnie z jednym archetypem, który stanowi jej główny życiowy priorytet. Forma strukturalna psychiki może pasować do zewnętrznej formy życia. Jednak nie każdy okres kulturowy czy warunki społeczne sprzyjają swobodnej ekspresji archetypu. Uwarunkowania zewnętrzne mogą utrudniać urzeczywistnienie się wzorca, co może prowadzić do poważnych konsekwencji psychicznych dla kobiety. Kobieta, która nie może zrealizować dominującego wzorca Anie, 33 lata, pakistańska lekarka z ogromną pasją do chirurgii. Kilka lat temu z zacięciem operowała poszkodowanych w wypadkach pacjentów w jednym ze szpitali w Islamabadzie. Odkąd urodziła córkę, czuje się jak lamparcica zamknięta w klatce, kocha swoje dziecko, ale macierzyństwo ją dusi. Po ślubie musiała zrezygnować z pracy na rzecz obowiązków domowych. Mimo, że uciekła od pierwszego męża, którego wybrali jej rodzice, to w drugim małżeństwie, które zawarła w Wielkiej Brytanii wciąż nie może uwolnić się od realizowania tradycyjnego wzorca kobiecości, który narzuca jej kultura. Rozwój wzorca pomocniczego Często, gdy dominująca forma psychiczna nie może być w pełni zrealizowana lub gdy przeszkody zewnętrzne uniemożliwiają jej rozwój, wiele kobiet z łatwością integruje formę pomocniczą. Jest to jedna z dwóch form leżących na przeciwnej osi do tej, która zawiera archetyp dominujący. Na przykład, jeśli Hetera jest głównym archetypem, to naturalne jest posiadanie dostępu do archetypu Amazonki lub Prorokini. Integracja pomocniczego wzorca wspiera kobietę w zachowaniu ciągłości psychicznej i umożliwia jej samorealizację. Kobieta, która rozwinęła wzorzec pomocniczy Najme, 34-letnia Iranka o zjawiskowej urodzie, niedawno obroniła drugi doktorat w instytucie naukowym w Pekinie. Kiedyś mężatka, zrezygnowała ze stypendium naukowego w USA i przeprowadziła się do Chin, aby umożliwić mężowi rozwój zawodowy. Podczas pobytu za granicą Najme odkryła, że mąż ma rosyjskiego kochanka, co wyjaśniało jego niechęć do intymności. Mężczyzna zmuszony do szczerości, wyznał, że jest homoseksualistą, lecz zagroził, że nie udzieli jej rozwodu. Po długich bataliach sądowych na podstawie argumentu nie wypłaconego mahru*, sąd unieważnił małżeństwo. Najme uzyskała rozwód i za pisemną zgodą ojca, samotnie opuściła kraj. Mimo ogromnego zawodu miłosnego, Najme realizuje się zawodowo, osiągając znaczące sukcesy naukowe. Cień archetypu Kiedy kobieta nie rozwinie komplementarnych wzorców psychicznych, to dominująca forma strukturalna ulegnie wyolbrzymieniu i przyjmie charakter negatywny. W takich okolicznościach kobieta o typie Matki zamiast troski i opieki może przyjąć postawę nadmiernie kontrolującą. Będzie wtedy blokować rozwój swoich podopiecznych lub rzutować na nich własne niespełnione pragnienia, stając się „matką pochłaniającą”. Hetera pobudzając do życia wewnętrznego swoich towarzyszy, może robić to kosztem własnego rozwoju i pozycji w świecie materialnym. Amazonka jako niezależna kobieta sukcesu może zostać „opętana” przez własne ambicje i zaniedbać relacje osobiste lub wykorzystać je instrumentalnie. Natomiast, Prorokini, z osoby wysoce intuicyjnej, może stać się odrealnioną istotą, przytłoczoną treściami nieświadomości zbiorowej, tracąc kontakt z obiektywną rzeczywistością. Przez to może być źle zrozumiana lub postrzegana jako "dziwaczka". Pełnia Psychiczna - Integracja Archetypów Dla osiągnięcia spełnienia, kobieta powinna doświadczać, integrować i realizować wzorce w całej ich złożoności i głębi. To zadanie może trwać całe życie, lecz gdy kobieta dokona integracji właściwych sobie form strukturalnych, osiągnie ostatecznie pełnię psychiczną. Wówczas "znajdzie właściwe miejsce w nowoczesnym świecie i spełni swoje zadanie kulturowe". mahr* w kulturze islamu to obowiązkowy dar ślubny, przekazywany pannie młodej przez przyszłego męża w momencie zawarcia małżeństwa, który staje się jej wyłączną własnością i służy jako zabezpieczenie finansowe. Referencje: Wolf, T. (1956). Structural Forms of the Feminine Psyche, trans. Paul Watzlawik (Zurich: Students Association, CG Jung Institute, 1956

Ciemność za oknem nie zawsze przynosi ukojenie i spokojny sen, zwłaszcza gdy towarzyszy jej depresja, często splatająca się z uporczywą bezsennością. Ten niechciany duet potrafi znacząco zaburzyć naturalny rytm dobowy organizmu, wpływając negatywnie na codzienne funkcjonowanie oraz ogólne samopoczucie. Wiele osób poszukuje skutecznych metod na przywrócenie zdrowego snu, zastanawiając się nad różnymi czynnikami, które mogą odgrywać w tym procesie kluczową rolę. Dlatego warto pochylić się nad zagadnieniem, czy odpowiednio dobrany, ergonomiczny materac może stać się cichym sprzymierzeńcem w walce o lepszy sen i, co za tym idzie, bardziej zrównoważony rytm życia u osób zmagających się z obniżonym nastrojem.

Zdarza Ci się czuć zmęczenie bez wyraźnego powodu? Masz problemy z koncentracją albo coraz częściej łapiesz się na tym, że wszystko Cię drażni? Możliwe, że to nie stres w pracy ani pogoda, tylko brak równowagi w Twojej diecie. Witaminy z grupy B mają ogromny wpływ na układ nerwowy i kondycję psychiczną. Ich niedobory potrafią odbić się nie tylko na zdrowiu fizycznym, ale i emocjonalnym. Dowiedz się, dlaczego są tak ważne i jak możesz o nie zadbać.

Przewlekłe zmęczenie, brak motywacji i obojętność wobec codziennych obowiązków – to tylko niektóre objawy wypalenia zawodowego. Poznaj skuteczne sposoby na odzyskanie równowagi i uniknięcie długotrwałych konsekwencji.

W ostatnim czasie rośnie liczba adaptacji terapii dialektyczno-behawioralnej do różnych populacji specjalnych. Okazuje się, że jest ona obiecująca również w pracy z pacjentami neuroróżnorodnymi. Dedykujemy im niniejszy artykuł, gdyż potrzeba skutecznego wsparcia tej grupy stale rośnie. 

Osoby cierpiące na zaburzenie osobowości borderline (ang. borderline personality disorder – BPD) prezentują zróżnicowany obraz kliniczny.  Kryteria obowiązujących aktualnie klasyfikacji (zarówno DSM-5, jak i ICD-11) wskazują na dziewięć osiowych cech tego zaburzenia, z których wystąpienie pięciu uzasadnia sformułowanie diagnozy BPD. Symptomatologia pacjentów z BPD jest jednak dużo bardziej zróżnicowana z uwagi na występowanie u nich trudności nieujętych w kryteriach, a także z powodu objawów, które uzasadniają równoległe rozpoznanie tzw. zaburzeń współwystępujących. 

W terapii dialektyczno-behawioralnej mianem kryzysu określamy sytuacje, które wyzwalają silne, trudne emocje oraz potencjalnie negatywne konsekwencje. Zazwyczaj są to sytuacje krótkotrwałe, jednak wytwarzające silną presję na natychmiastowe rozwiązanie lub poszukiwanie ulgi. U osób ze skłonnością do dysregulacji emocjonalnej takie sytuacje często wiążą się z przeżywaniem silnych impulsów do zachowań (auto)destrukcyjnych, takich jak zażywanie substancji psychoaktywnych, samouszkodzenia, wchodzenie w konflikty interpersonalne itd. Chociaż kryzysy są z definicji sytuacjami krótkotrwałymi, należy pamiętać, że w przypadku osób z zaburzeniem osobowości z pogranicza przeżywanie kryzysów jest niejako wpisane w model zaburzenia – można wręcz powiedzieć, że osoby te znajdują się przewlekle w stanie nieuniknionego kryzysu. 

Celem niniejszego szkicu jest prezentacja typowego uczestnika Family Connections i procesu zmiany, jaki zachodzi u tej osoby w trakcie 12 tygodni trwania treningu. Doświadczenia uczestników są zasadniczo podobne, stąd zdecydowano się połączyć ze sobą relacje wielu uczestników, aby stworzyć dwie – może nieistniejące realnie, ale reprezentatywne – „osoby”, które biorą udział w spotkaniach FC, chcąc nauczyć się lepiej radzić sobie z wyzwaniami życia z osobą z BPD.