Każda sesja ISTDP rozpoczyna się od tego samego pytania klinicznego: jak tu i teraz w gabinecie z terapeutą pacjent broni się przed doświadczeniem bliskości oraz pragnień i uczuć? Obrony pokazują, ile cierpienia pacjenta wiązało się kiedyś z wyrażaniem siebie, ujawniają główną organizację jego psychopatologii i jej głębokość. Obrona podporządkowania pacjenta maluje nam obraz jego wymagających uległości rodziców, a poświęcanie się i racjonalizacje - historie o rodzicach bezradnych, których pacjent usprawiedliwia. [OD1]
Autor: Agata Sobiecka
