Techniki pracy
Do głównych technik pracy, którymi dysponuje terapeuta ISTDP, zaliczamy: KIK (konfrontację, identyfikację i klaryfikację obron), nacisk, regulację lęku, stawianie wyzwania, zderzenie czołowe (head-on collision, HOC) oraz portretowanie. Odpowiednio zastosowane prowadzą do częściowego lub pełnego przełamania uczuć i odblokowania nieświadomości. W zależności od rodzaju ISTDP mogą być stosowane również inne techniki, np. charakterystyczne dla podejścia Attachment Based ISTDP: dublowanie, wzmacnianie, przekierowanie (rerouting; Neborsky), przelotny moment wyzwania i zderzenia czołowego w Davanloo IS-TDP (Rathauser) czy też rekapitulacja lub bracing charakterystyczne dla formatu stopniowanego ISTDP (Abbass). Różnica między „szkołami” jest związana z innym rozłożeniem akcentów, a poznanie wielu szkół pozwala terapeucie na świadomy wybór, która z nich jest mu bliższa.
Nie każdy uczący się terapeuta chce pracować z wściekłością wobec siebie czy stałym naciskiem na uczucia w modelu ISTDP zaostrzającym przeniesienie. Są modele, które za wartościowe i leczące uznają również przełamania uczuć w P (przeszłe relacje) lub w C (obecne relacje) bez wcześniejszego przełamania w T (relacja z terapeutą). Polskie Stowarzyszenie ISTDP od 2016 r. promuje pluralizm modeli, organizując liczne wydarzenia z udziałem zagranicznych superwizorów, a wśród nich konferencję „Leczenie Relacją”, na którą co 2 lata zaprasza superwizorów pracujących w oparciu na różnych modalnościach ISTDP, od AB-ISTDP, przez format stopniowany ISTDP, po Davanloo IS-TDP.
- Konfrontacja, identyfikacja i klaryfikacja obron (w skrócie KIK) – jest sekwencją, w której pacjent zostaje skonfrontowany z używaniem obrony. Terapeuta pomaga zidentyfikować obronę i zrozumieć jej funkcję oraz konsekwencje jej stosowania.
- Nacisk (Pressure) – rozumiany jest nie tylko jako zapraszanie pacjenta do doświadczania uczuć i pragnień, ale również jako konsekwentne zapraszanie pacjenta do mierzenia się ze swoimi obronami oraz lękiem.
- Regulacja lęku – polega na uważnym monitorowaniu, którą ścieżką kieruje się lęk w ciele pacjenta, i na pracy nad utrzymaniem go w zdrowym obszarze, czyli w aktywacji układu sympatycznego oraz mięśni poprzecznie prążkowanych (aktywacji somatomotorycznej).
- Stawianie wyzwania (Challenge) – jest interwencją, w której terapeuta zaprasza pacjenta do aktywnego przeciwsta...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co dwa miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzia i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej, pewniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.
