Psychoterapia jest skutecznym narzędziem wsparcia zdrowia psychicznego w różnych fazach życia, począwszy od dzieciństwa aż po wiek starości. Proces terapeutyczny pomaga jednostkom radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, zaburzeniami psychicznymi i życiowymi wyzwaniami. W tym artykule przyjrzymy się temu, jak psychoterapia może wpływać na zdrowie psychiczne w różnych etapach życia.

Z pewnością słyszałeś chociaż raz termin „kleptomania”. Najpewniej w kontekście żartobliwym, gdy ktoś przypadkowo schował do kieszeni Twój długopis, zapalniczkę lub inny drobiazg, który mu na chwilę pożyczyłeś. To najzupełniej normalne, odruchowe zachowanie. Kleptomania nie jest jednak żartem, nie jest czymś przypadkowym. To bardzo poważny problem, z którego warto zdawać sobie sprawę. Poznaj ten temat bliżej i dowiedz się, jak możesz pomóc komuś, kto zmaga się z kleptomanią.

Szybka diagnostyka zaburzeń rozwojowych pozwala na terminowe wdrożenie odpowiedniej metodyki leczenia, dzięki której pacjenci mogą zmniejszyć stopień nasilenia choroby w późniejszych latach. Autyzm jest jednym z tych zaburzeń natury rozwojowej, które wpływają na zachowanie, komunikację, interakcje społeczne i sposób myślenia. Diagnoza autyzmu jest kluczowa, aby osoby borykające się z problemem mogły otrzymać odpowiednie wsparcie, terapię i edukację, dostosowaną do ich indywidualnych potrzeb. Wczesna diagnoza i interwencja są niezwykle istotne w kontekście poprawy jakości ich życia.

Badania pokazują, że konflikty w środowisku szkolnym, w którym jak w soczewce odbija się obraz problemów całego społeczeństwa, są zjawiskiem nieuniknionym i powszechnym. Umiejętność konstruktywnego ich rozwiązywania znajduje się często na przeciwległym biegunie − nie jest odpowiednio kształtowana, wspierana, wykorzystywana (Ostrowska, 2007). Dotyczy to szczególnie relacji hierarchicznych, z jakimi mamy do czynienia w szkole – gdzie wciąż pokutuje paternalistyczne podejście do ucznia, przekonanie o jego niskich kompetencjach psychospołecznych – w której dominuje obawa przed konfliktami, a z drugiej strony skrajnie niskie zaufanie uczniów do dorosłych (szczególnie nauczycieli) jako osób, które mogą dawać w sytuacji konfliktu wsparcie (Dębski, Flis, 2023).

Mutyzm wybiórczy jest rozpoznaniem, które długo budziło niepokój, a czasami nawet bezradność wśród specjalistów. Przez wiele lat brakowało literatury oraz szkoleń, przygotowujących do procesu diagnozy oraz zaplanowania oddziaływań terapeutycznych.

Zrozumienie przyczyn sięgania przez młodzież po substancje psychoaktywne, a także skuteczne zapobieganie ich używaniu i nadużywaniu jest niezwykle istotnym zadaniem dla każdego, kto ma kontakt z nastolatkami i towarzyszy im w procesie rozwoju, szczególnie w dzisiejszych czasach. Wymaga także podejmowania działań na rzecz adekwatnego dostosowania systemu prawnego, edukacji, profilaktyki oraz pomocy osobom, które same sobie nie radzą.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne we współczesnej psychiatrii zaliczane są do schorzeń neuropsychiatrycznych związanych ze zmianami strukturalnymi i czynnościowymi w obrębie OUN. Zaburzenia OCD występują zarówno u osób dorosłych, jak i u młodzieży oraz dzieci, powodując duży dyskomfort pacjentów oraz odczuwalne pogorszenie jakości ich życia. Stanowi to dużą motywację do podjęcia leczenia lub psychoterapii.

Jesienny krajobraz to doskonałe tło na odprężające spacery. Szeleszczące, barwne liście pod nogami i świeże powietrze doskonale poprawiają nastrój. Aby jednak każdy spacer był przyjemnością, warto się odpowiednio przygotować. Jak? Sprawdźmy!

Terapia ACT – terapia akceptacji i zaangażowania (acceptance & commitment therapy) proponuje funkcjonalne i transdiagnostyczne podejście do procesu terapeutycznego. Oznacza to, że silnie skupia się na zrozumieniu funkcji danych zachowań i stara się je rozumieć w szerokim kontekście. Nie zakłada, że dane zachowanie jest „nieprawidłowe” lub „prawidłowe”. Uznaje, że to samo zachowanie może być pożądane lub nie w zależności od kontekstu sytuacyjnego i przeszłych doświadczeń.

Występowanie zachowań agresywnych w okresie budowania przez nastolatka jego autonomii jest naturalne, chociaż niepożądane. Wiąże się ono z procesem uczenia się reguł społecznych oraz testowania granic własnych i innych ludzi. Potrzeby są duże, a wiedza na temat sposobów zaspokajania tych potrzeb jeszcze niesatysfakcjonująca.

Według szacunków, problem jadłowstrętu psychicznego dotyka około 1–2% dziewcząt i kobiet. Rozpowszechnienie różnych form zaburzeń odżywiania jest trudne do ustalenia, ale waha się w granicach 8–40% (Żechowski, 2013). Anoreksja należy do chorób o podłożu psychicznym z jednym z największych wskaźników śmiertelności (ok. 5–10%). W wielu przypadkach wymaga hospitalizacji pacjenta w ośrodku całodobowym, nie dziwi zatem fakt poszukiwania skutecznych metod konceptualizacji i leczenia tej choroby. Celem niniejszego artykułu jest próba przedstawienia psychodynamicznego rozumienia i leczenia pacjentów młodzieżowych z problemem anoreksji. Tekst w sposób szczególny przedstawia zastosowanie podejścia psychodynamicznego w aspekcie diagnozy oraz kluczowe obszary problemowe w pracy z młodzieżowym pacjentem z problemem anoreksji.