Rodzina ulega przemianom społecznym i nie przypomina już takiej struktury, w której dorastały poprzednie pokolenia, przekazujące określone dziedzictwo wychowawcze: wiedzę, przekonania, postawy, sposoby postępowania dorosłych z dziećmi i młodzieżą. Wiedza rozwija się wraz ze społeczeństwem, podobnie jak sposób wychowania, dlatego rodzicielstwa warto uczyć się, podążając za zmianami społecznymi, w których kontekście osadzeni są rodzice i dzieci.

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) to skuteczna forma terapii psychologicznej, którą opracowała amerykańska psychoterapeutka Marsha M. Linehan w latach 80. XX wieku. DBT została pierwotnie stworzona w celu leczenia zaburzeń osobowości, zwłaszcza zaburzenia osobowości borderline (BPD), ale okazała się również skuteczna w leczeniu wielu innych problemów emocjonalnych.

Metoda LEGO® based Therapy Training została pierwotnie opracowana w celu terapii umiejętności społecznych dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu. Formuła pracy wykorzystuje powszechną dziecięcą fascynację klockami LEGO® jako bazę do ćwiczenia umiejętności społecznych oraz wpływa na wzrost motywacji uczestników do budowania relacji, gdyż efekt pracy w postaci zrealizowanego projektu stanowi pozytywne wzmocnienie dla postaw związanych z kooperacją. Obecnie formuła ta służy włączaniu do społeczności dziecięcych i młodzieżowych nie tylko dzieci ze spektrum autyzmu, lecz także tych, które z różnych przyczyn nie budują satysfakcjonujących relacji rówieśniczych, np.: dzieci nadpobudliwe psychoruchowo, z zaburzeniami lękowymi, niedostosowane społecznie, straumatyzowane, izolowane społecznie, z niepełnosprawnością fizyczną lub sensoryczną czy nieefektywnie adaptujące się (LeGoff, Gomez de la Cuesta, Krauss, Baron-Cohen, 2019).

Dorastanie jest okresem rozwojowym, podczas którego budowanie tożsamości odbywa się w kontekście grupy, kontaktu z rówieśnikami. Młodzież z zaburzeniami ze spektrum bardzo potrzebuje tych relacji, choć często ich nie ma. Grupa terapeutyczna ma szansę stać się taką przestrzenią.

Długoterminowa psychodynamiczna terapia grupowa skoncentrowana na traumie, połączona z elementami mentoringu równieśniczego umożliwia skuteczne przepracowanie pamięci posttraumatycznej, urazów moralnych i zamknięcie procesu żałoby w przypadkach nieoczywistej utraty.

Już dawno temu odkryto siłę grup w szeroko rozumianej pomocy psychologicznej. Osoba nieprzeszkolona w tym zakresie mogłaby sądzić, że zarówno terapia grupowa, jak i superwizja grupowa to „uboższe” odmiany pracy w porównaniu do terapii indywidualnej. Takie myślenie najczęściej idzie w parze z wyobrażeniem, że terapia lub superwizja grupowa to nic innego jak praca z pojedynczą osobą w obecności biernie oczekujących lub gorzej – aktywnie oceniających pozostałych uczestników. Takie myślenie i sposób pracy terapeuty czy superwizora pracującego z grupami byłoby oczywistym zaprzepaszczeniem potężnego akceleratora zmiany i rozwoju, jakim są zasoby uczestników grupy, oraz zjawisk, które dzieją się w tzw. małych grupach społecznych (Bernard, 1999).

Dieta ketogeniczna jest specyficzną dietą wysokotłuszczową, która opiera się na zdrowych tłuszczach. Absolutnie nie chodzi w niej o objadanie się golonką. Pozwala skutecznie schudnąć, a w niektórych przypadkach poprawić nawet stan zdrowia. W naszym artykule znajdziesz najważniejsze fakty na jej temat.

W dzisiejszych czasach, gdzie tempo życia jest szybkie, a zarządzanie czasem staje się kluczowym elementem efektywności zawodowej, psychologowie również potrzebują nowoczesnych rozwiązań. Jednym z nich jest system rezerwacji Calendesk, który oferuje nie tylko wygodę, ale także wiele korzyści dla specjalistów w dziedzinie psychologii.

Już od samego początku zdać trzeba sobie sprawę, że alkoholizm to poważna, przewlekła choroba! Choroba, która doprowadzić może nie tylko uzależnionego do przedwczesnego zgonu, ale stanowić także może także niebezpieczeństwo życia i śmierci dla innych osób!

Wystąpienia publiczne, choć dla niektórych stanowią naturalną część życia zawodowego, dla większości osób są wyzwaniem pełnym lęku i niepewności. Dlaczego więc tak wiele osób odczuwa strach przed wystąpieniem publicznym, a co więcej, jak pokonać ten lęk? Poznaj skuteczne strategie, które pomogą przezwyciężyć obawy i zbudować pewność siebie na scenie.

Gdyby planując kalendarz zadań na każdy kolejny tydzień, najpierw wpisywać te dające nam wytchnienie, a dopiero potem te związane z pracą zawodową i domowymi obowiązkami? Albo gdybyśmy, udając się na zasłużony wypoczynek, nie sprawdzali, czy wystarczająco zapracowaliśmy na niego, a na odwrót – potrafili zapytać siebie, czy jesteśmy wystarczająco wypoczęci, by efektywnie pracować? Na nieumiejętność budowania codziennego dobrostanu nakłada się jeszcze społeczne oczekiwanie osiągnięć, skuteczności, nieustannej gotowości do pomocy i niezachwianych kompetencji. Mamy telefony, więc powinniśmy być zawsze dostępni, mamy idee, w które wierzymy, więc możemy pracować ponad siły i dostępny czas, i wreszcie – niesiemy pomoc humanitarną z osobami doświadczającymi kryzysów, więc powinniśmy pracować bez wynagrodzenia. Wokół wykonywania pracy w organizacjach, instytucjach pomocowych pracujących z osobami doświadczającymi przestępstw czy wspierających ludzi/zwierzęta/środowisko w kryzysie humanitarnym, narosło wiele mitów i przekonań. Ich konsekwencją coraz częściej jest wypalenie aktywistyczne, zawodowe, emocjonalne i odejście mądrych, doświadczonych pracowników i pracownic.

Kulturowo i globalnie doświadczenie macierzyństwa kojarzy się jako jeden z najwspanialszych i najcudowniejszych momentów w życiu każdej kobiety. Dominuje przekonanie, że ta rola życiowa jest konieczna, by kobieta mogła czuć się spełniona. Ciąża, poród i wychowanie dziecka w różnych kręgach są uznawane jako podstawowe zadania każdej kobiety. Wokół macierzyństwa krąży wiele stereotypów, nakazów, zakazów, marzeń, presji, emocji, ale też wymagań. Warto już na początek zwrócić uwagę, iż każda osoba może macierzyństwo rozumieć, odbierać i przeżywać w indywidualny sposób, nie zawsze musi to być najszczęśliwszy moment w jej życiu. Może być jednocześnie najszczęśliwszy, a zarazem najtrudniejszy i najbardziej wymagający. Młode mamy mogą czuć się osamotnione i niezrozumiane przez najbliższe otoczenie, a szczególnie gdy czują się rozczarowane czy przytłoczone nową rolą. Poczucie straty dawnego życia czy frustracje związane ze zmianami są powszechnymi zjawiskami, jednak trudno o tym mówić otwarcie.