Uzależnienie jest definiowane jako zaburzenie zdrowia polegające na psychicznej i/lub fizycznej zależności od zażywania psychoaktywnej substancji chemicznej lub wykonywania określonej czynności. Przymus przyjmowania substancji lub wykonywania czynności może mieć charakter okresowy lub stały i służy uzyskaniu efektów działania substancji (albo wykonywania czynności) lub też uniknięciu nieprzyjemnych objawów jej braku (objawów abstynencyjnych, objawów odstawiennych).

Zaburzenia lękowe należą do najbardziej rozpowszechnionych problemów związanych ze zdrowiem psychicznym na całym świecie (Bourne, 2011). Prawdopodobnie co czwarta osoba dorosła będzie cierpiała na zaburzenie lękowe w jakimś okresie swojego życia (Bourne, 2011) i niestety jedynie niewielka część z nich podda się leczeniu.

FoMO (ang. Fear of Missing Out) oznacza lęk przed utratą poczucia „bycia na bieżąco” oraz strach przed odłączeniem od dostępu 

Wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że to, czego dziecko doświadczy, będzie miało wpływ na jego rozwój. Rodzina powinna tworzyć wspomagające środowisko, aby jednostka mogła w nim wzrastać i nabywać podstawowe kompetencje. Jednak 

Zjawisko nadużywania czy uzależnienia od substancji psychoaktywnych towarzyszy nam od wieków – jednak postrzeganie jego etiologii czy konsekwencji przechodziło przez ten czas wiele rewolucyjnych oraz ewolucyjnych zmian. Najważniejszą było chyba włączenie tego problemu do sfery psychologii klinicznej 

Praca psychologa i psychoterapeuty, choć niezwykle istotna, jest równocześnie bardzo wymagająca i wymaga szczególnej opieki nad własnym zdrowiem psychicznym. Pomaganie innym w radzeniu sobie z problemami emocjonalnymi i psychicznymi może być satysfakcjonujące, lecz także obciążające. Dlatego ci specjaliści muszą szczególnie zadbać o swój dobrostan zarówno w czasie wolnym, jak i w pracy.

Sen, obok diety i aktywności fizycznej, jest jednym z trzech podstawowych filarów zdrowia. Od dłuższego czasu środowisko naukowe przygląda się z uwagą obniżonej jakości snu ludzi żyjących w krajach rozwiniętych, a zwłaszcza mieszkańców dużych miast.

Trudności z koncentracją, rozdrażnienie, zaburzenia snu, brak motywacji do działania i rozwoju oraz narastający brak satysfakcji z pracy. Czy zastanawiałeś się kiedyś, co to jest wypalenie zawodowe i jakie charakterystyczne objawy mogą świadczyć o tym stanie? Niektórzy mylnie nazywają syndrom wypalenia zawodowego przewlekłym stresem lub fizycznym przemęczeniem związanym z wykonywaniem obowiązków zawodowych. Dziś opowiemy o tym, jakie symptomy są powodem do niepokoju i co robić, gdy stan ten coraz intensywniej wpływa na nasze funkcjonowanie nie tylko w życiu zawodowym, lecz również osobistym.  

Do wyboru jest wiele modeli i rodzajów terapii. Wierzymy, że we wszystkich formach zdrowej, etycznej terapii istnieje kilka wspólnych mianowników. Poniżej wymieniamy te elementy.

Lekomania to zażywanie przez osobę uzależnioną niekontrolowanych ilości środków farmaceutycznych. Wśród nich mogą być zarówno preparaty wydawane bez recepty, jak i z polecenia lekarza. Podobnie jak inne uzależnienia, tak i lekomania może przybierać widocznie destrukcyjną postać. Fakty są takie, że jest to coraz bardziej widoczny problem w polskim społeczeństwie i innych dobrze rozwiniętych państwach w Europie.

Panika jest najbardziej skrajną formą niepokoju. Osoba jej doświadczająca może odczuwać przerażenie, dezorientację lub zachowywać się irracjonalnie, często w wyniku subiektywnego poczucia zagrożenia, na przykład klęską żywiołową lub rozbiciem się samolotu. Czasami niepokój może skutkować wystąpieniem ataku panicznego. Jeśli ataki występują w znacznej częstotliwości, zwłaszcza w miejscach publicznych możemy mówić o występowaniu zaburzenia panicznego.

Symptomem naszych czasów jest swoisty mutyzm choć nasz aparat mowy funkcjonuje prawidłowo i wciąż go używamy: wydajemy polecenia dzieciom, wydajemy polecenia pracownikom, niemal wydajemy polecenia sobie - wstań, zaśnij, ogarnij się. Kiedy wewnętrzna komunikacja z samym sobą jest żadna, doświadczenie alternatywnej werbalizacji przeżyć, nazywane arteterapią ekspresyjną, staje się oddechem.