Sześcioetapowy model interwencji kryzysowej według Jamesa i Gillilanda

Narzędziownia

Kryzys wydaje się nieuniknionym elementem ludzkiego życia (Kubacka-Jasiecka 2010). Krytyczne wydarzenia wymuszają zmiany w dotychczasowym funkcjonowaniu osobistym, rodzinnym, w życiu społecznym, w stosunku do świata i własnej osoby. Wydarzenia te, oceniane negatywnie jako szczególnie trudne doświadczenia, często przekraczają możliwości samodzielnego poradzenia sobie.

Pojawia się wówczas zagrożenie wystąpienia poważnych zmian w funkcjonowaniu, mogących prowadzić do ostrych dekompensacji. W takiej sytuacji niezbędne staje się objęcie osoby znajdującej się w kryzysie profesjonalną formą oddziaływań interwencyjnych, których celem jest doprowadzenie jej do odzyskania równowagi i autonomii (Kubacka-Jasiecka, 2010).

POLECAMY

Wprowadzenie

Przedmiotem opracowania jest omówienie pomocy psychologicznej i interwencji kryzysowej prowadzonej w ramach sześcioetapowego modelu interwencji kryzysowej według Jamesa i  Gillilanda, będącym jednym z wielu form oddziaływań interwencyjnych prowadzonych wobec osób w kryzysie. Pokrótce zostaną omówione definicje kryzysu, interwencji kryzysowej, a także formy interwencji kryzysowej. Szczególna uwaga została poświęcona Sześcioetapowemu Modelowi Interwencji Kryzysowej jako modelowi, który może być stosowany w pracy z osobami pozostającymi w kryzysie.
 

Kryzys – definicja

Kryzys to „odczuwanie lub doświadczanie wydarzenia bądź sytuacji jako trudności nie do zniesienia, wyczerpującej zasoby wytrzymałości i naruszającej mechanizmy radzenia sobie z trudnościami. Jeżeli osoba będąca w kryzysie nie otrzyma wsparcia, może się to stać przyczyną poważnych zaburzeń” (James, Gilliland, 2004).

 

Interwencja kryzysowa

Interwencja kryzysowa jest to działanie doraźne, krótkoterminowe, zmierzające do udzielenia natychmiastowej pomocy osobom znajdującym się w sytuacji kryzysowej. Formy organizacyjne obejmują m.in: telefony zaufania, zespoły interwencji kryzysowej, krótkotrwałą hospitalizację. Pomoc obejmuje krótkotrwałą psychoterapię, farmakoterapię, pomoc prawną, socjalną, materialną oraz ułatwianie kontaktów z innymi instytucjami (Encyklopedyczny Słownik Psychiatrii, PZWL 1986).

Pojęcie interwencji kryzysowej odnosi się do działań podejmowanych w przypadku zaistnienia sytuacji kryzysowych, do których należą wypadki, katastrofy, a także kryzysy rodzinne i osobiste. Często osoby dotknięte przez wymienione zdarzenia nie są w stanie samodzielnie lub przy pomocy najbliższych się z nimi zmierzyć, dlatego potrzebują natychmiastowej i kompleksowej pomocy, obejmującej wieloaspektowe wsparcie (np. prawne, medyczne, ekonomiczne, społeczne czy psychologiczne), jakiej nie odnajdują we własnym otoczeniu. Pomoc udzielana przez specjalistów w ramach interwencji kryzysowej jest krótkoterminowa, stąd musi być intensywna i podjęta tuż po wystąpieniu sytuacji kryzysowej, by odniosła pożądany skutek i pomogła osobie znajdującej się w kryzysie z niego wyjść (Greenstone, 2004).

...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy