Troska i empatia stanowią fundamentalne elementy budowania relacji terapeutycznej w wielu podejściach psychoterapeutycznych. W terapii schematów odgrywają one szczególnie istotną rolę, ponieważ psychoterapeuta poprzez zastosowanie ograniczonego powtórnego rodzicielstwa ma zapewnić pacjentowi korektywne doświadczenia emocjonalne niezbędne do osłabienia siły działania wczesnych nieadaptacyjnych schematów, a także zaspokoić kluczowe potrzeby związane z bezpieczeństwem, opieką, zrozumieniem i pocieszeniem, pełniąc funkcję „dobrego rodzica”. Jednocześnie konieczne jest zachowanie uważności, aby nie wzmacniać nieadaptacyjnych strategii radzenia sobie ani niezdrowych trybów funkcjonowania pacjenta.
Autor: Agnieszka Tousty-Ingielewicz
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) to nie tylko zespół objawów, ale przede wszystkim dramat codziennej walki z natrętnymi myślami i przymusem wykonywania rytuałów, który znacząco utrudnia funkcjonowanie i odbiera poczucie kontroli nad własnym życiem. Dotyka około 2–3% ludzi na całym świecie (Foa, Yadin, Lichner, 2016; Gałecki i Szulc, 2023).