Procedura uzyskania recepty na medyczną marihuanę w Polsce obejmuje kilka ustrukturyzowanych kroków regulowanych przez odpowiednie przepisy. Na początku pacjenci muszą odbyć konsultację osobistą z kwalifikowanym lekarzem, takim jak onkolog czy neurolog, który ocenia ich stan zdrowia oraz historię medyczną. Po tej ocenie lekarz może wystawić receptę elektroniczną, ważną przez 30 dni, która wymaga odnowienia podczas kolejnych wizyt. Niemniej jednak, ten proces rodzi pytania dotyczące dostępności i konsekwencji dla pacjentów, szczególnie tych mieszkających na obszarach odległych.

Wszywka alkoholowa (disulfiram), znana pod nazwą handlową Esperal, od lat stanowi popularną metodę walki z uzależnieniem od alkoholu w Polsce. Jej mechanizm opiera się na strachu przed wypiciem alkoholu – po jego spożyciu u osoby z wszywką dochodzi do silnej reakcji organizmu. Ta forma terapii awersyjnej może zadziałać jak skuteczna „blokada”, ale sama wszywka nie wystarcza. Dlaczego? Ponieważ uzależnienie to nie tylko problem z alkoholem – to także głęboko zakorzenione wzorce psychiczne, emocjonalne i społeczne, które wymagają terapii.

Wspieranie drugiego człowieka zaczyna się od drobnych gestów, a jednym z najważniejszych sposobów wsparcia jest rozmowa. Jednak ta forma komunikacji często budzi lęk czy niepewność w sytuacjach, gdy rozmówną jest osoba chora czy z niepełnosprawnościami. Rozmówcy czują niepewnie, często boją się popełnić błąd używając niewłaściwego określenia, bo w ten sposób łatwo można kogoś urazić. Te obawy są zrozumiałe, ale najważniejsza jest chęć nauki i otwartość. I dlatego zapraszamy do lektury tego krótkiego poradnika.

Chcesz cieszyć się zdrowie i dobrą kondycją w drugiej połowie życia? Zacznij o siebie dbać, zanim jeszcze przekroczysz trzydziestkę. To najlepsza długoterminowa inwestycja i to taka, na którą stać każdego z nas. Być może myślisz, że jeszcze masz na to czas, ale tak naprawdę im szybciej wdrożysz zdrowe nawyki, tym dłużej będziesz się cieszyć dobrą kondycją i samopoczuciem. Jakie rutyny wdrożyć w młodym wieku, by utrzymać dobre zdrowie? Przedstawiamy złote standardy.

Strach przed dentystą to jeden z najczęściej wymienianych powodów unikania leczenia stomatologicznego. Dentofobia, bo tak nazywamy paniczny lęk przed wizytą u specjalisty od uśmiechu to przypadłość, która dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych. Podpowiadamy, czym objawia się ta fobia i czy istnieją skuteczne sposoby na jej przezwyciężenie.

Technologia coraz śmielej wkracza do gabinetów psychoterapeutycznych, przekształcając sposób, w jaki terapeuci planują, realizują i monitorują proces leczenia. W ostatnich latach obserwujemy dynamiczny rozwój narzędzi cyfrowych wspierających terapię poznawczo-behawioralną, zarówno w zakresie diagnozy, prowadzenia sesji, jak i pracy między sesjami. Pandemia COVID-19, choć była trudnym doświadczeniem globalnym, znacząco przyspieszyła cyfrową transformację psychoterapii. Spotkania online, aplikacje mobilne do pracy własnej, platformy wspierające monitorowanie objawów czy automatyczne przypomnienia o zadaniach domowych – wszystkie te rozwiązania zaczęły odgrywać coraz większą rolę w praktyce klinicznej.

Terapia poznawczo-behawioralna oparta na konceptualizacji przypadku to empiryczne, oparte na testowaniu hipotez podejście do leczenia – terapeuta i klient współpracują ze sobą, by opisać, a później wyjaśnić mechanizmy zgłoszonych do terapii problemów. Proces ten obejmuje trzy kluczowe elementy: ocenę, sformułowanie przypadku i interwencję. Informacje uzyskane podczas oceny służą do opracowania sformułowania będącego hipotezą dotyczącą przyczyn i mechanizmów problemów klienta, wykorzystywaną jako podstawa interwencji. W miarę postępu leczenia terapeuta powraca do fazy oceny, monitorując proces i postępy terapii oraz wykorzystując nowe dane do aktualizacji sformułowania i planu leczenia w razie potrzeby (Kuyken i wsp., 2024; Persons, Tompkins, 2022). Proces tworzenia konceptualizacji przypadku składa się z szeregu kroków, których ilustracją jest poniższe studium przypadku.

Dostosowanie oddziaływania terapeutycznego do możliwości pacjenta jest konieczne w przypadku złożonej psychopatologii i gdy nasilone objawy mogą zagrażać jego życiu lub zdrowiu. W niniejszym artykule został opisany przykład wykorzystania metody przedłużonej ekspozycji Edny B. Foa (1986) w terapii PTSD.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) to nie tylko zespół objawów, ale przede wszystkim dramat codziennej walki z natrętnymi myślami i przymusem wykonywania rytuałów, który znacząco utrudnia funkcjonowanie i odbiera poczucie kontroli nad własnym życiem. Dotyka około 2–3% ludzi na całym świecie (Foa, Yadin, Lichner, 2016; Gałecki i Szulc, 2023).

Superwizja jest nieodzowną częścią procesu uczenia i przygotowywania się do zawodu psychoterapeuty. Większość terapeutów poznawczo- -behawioralnych spotyka się z nią i zapoznaje po raz pierwszy podczas szkolenia psychoterapeutycznego.

Jak zasady i podstawowe narzędzia terapii poznawczo-behawioralnej mogą pomóc w pracy z pacjentem zmagającym się z lękiem w ramach podstawowego poradnictwa psychologicznego?

Nie każdy, kto chce zadbać o kondycję, musi od razu biegać maratony czy spędzać wiele godzin na siłowni. Czasem wystarczy regularny spacer, kilka prostych ćwiczeń i drobne zmiany w stylu życia, by poczuć się lepiej. Podobnie jest z psychoterapią – nie wszyscy pacjenci potrzebują intensywnej, długoterminowej terapii, by poradzić sobie z trudnościami. Czasem wystarczy krótkie, dobrze ukierunkowane wsparcie. Właśnie na tym założeniu opiera się terapia poznawczo-behawioralna o niskiej intensywności (LICBT).