Zakładamy, że z wiekiem i doświadczeniem stajemy się lepszymi klinicystami. Tymczasem dane empiryczne z ostatnich lat pokazują, że zależność między stażem terapeuty a wynikami jego pacjentów jest znacznie słabsza, niż można byłoby przypuszczać. Jeżeli same lata spędzone w fotelu nie wystarczają, to co faktycznie sprawia, że terapeuta rozwija swój warsztat i zaczyna osiągać lepsze rezultaty? Przyglądamy się badaniom nad doświadczeniem, superwizją, deliberate practice i monitorowaniem efektów terapii.

W codziennym pośpiechu łatwo skupić się przede wszystkim na obowiązkach i potrzebach innych osób. Praca, nauka, dom, relacje i kolejne zadania sprawiają, że dbanie o własny dobrostan często schodzi na dalszy plan. Tymczasem troska o siebie nie musi oznaczać długiego urlopu, wizyty w spa czy całego dnia przeznaczonego na odpoczynek. Czasami znacznie większe znaczenie mają małe czynności, które powtarzamy regularnie. Właśnie dlatego coraz częściej mówi się o rytuałach dbania o siebie, czyli świadomie wybieranych czynnościach, które pomagają zadbać o potrzeby fizyczne i psychiczne. Mogą być bardzo proste – od spokojnego rozpoczęcia dnia, przez spacer, pielęgnację skóry, aż po kilka minut z książką przed snem.

Jeśli zastanawiasz się nad studiami psychologicznymi i próbujesz wyobrazić sobie swoją zawodową przyszłość, warto spojrzeć na ten wybór szerzej. W końcu, jak pokazuje idea kampanii Kierunek Edukacja, dobrze obrany kierunek może stać się początkiem zupełnie nowego rozdziału. Jej ambasador, Radek Kotarski, dziennikarz i popularyzator wiedzy od lat przypomina, że ciekawość i chęć poznawania świata potrafią prowadzić do zaskakujących miejsc. Sprawdź, gdzie można pracować po psychologii i które ścieżki zawodowe warto wziąć pod uwagę.

Masz po czterdziestce, wyniki badań są w normie, a mimo to czasem pojawia się problem z erekcją? Nie zawsze oznacza to, że z Twoim organizmem dzieje się coś niepokojącego. Bardzo często znaczenie ma psychika: stres, zmęczenie, lęk przed kolejnym niepowodzeniem czy napięcie w relacji.

Psycholog szkolny jest blisko codziennych spraw uczniów. Tych drobnych, które czasem można uporządkować podczas jednej rozmowy, i tych, które z czasem zaczynają coraz mocniej wpływać na naukę, relacje czy samopoczucie. Dzięki obecności w szkole może reagować wtedy, gdy trudność dopiero zaczyna się pojawiać, a wsparcie bywa szczególnie potrzebne. Zobacz, na czym polega jego praca i dlaczego jej znaczenie często widać właśnie w zwykłych, codziennych sytuacjach.

Schizofrenia jest zaburzeniem z grupy psychoz, które wciąż staramy się lepiej zrozumieć i w efekcie opracowywać coraz bardziej adekwatne metody leczenia. Według ICD-11 (2019), najnowszej klasyfikacji chorób Światowej Organizacji Zdrowia, schizofrenia charakteryzuje się zaburzeniami wielu sfer funkcjonowania umysłu, w tym zaburzeniami: myślenia (urojeniami, dezorganizacją myślenia), percepcji (halucynacjami), doświadczenia siebie (doświadczeniami, że własne myśli, uczucia, impulsy czy zachowanie jest kontrolowane przez zewnętrzne siły), poznawczymi (zaburzeniami uwagi, pamięci, poznania społecznego), woli (utrata motywacji), afektu (zblednięcie ekspresji emocjonalnej) i zachowania (zachowania sprawiające wrażenie dziwnych i pozbawionych celu, nieprzewidywalne i nieadekwatne reakcje emocjonalne).

Czy zdarzyło ci się kiedyś tłumaczyć coś z dobrą intencją i otrzymać chłodną odpowiedź? A może zależało ci na wypracowaniu z kimś wspólnego rozwiązania, ale mimo licznych prób nie było to możliwe, ponieważ ciągle się nie rozumieliście? Chyba każdy z nas doświadczył kiedyś poczucia, że nie nadaje z kimś na wspólnych falach. Zdarza nam się wtedy powiedzieć, że czuliśmy się, jakbyśmy mówili po chińsku. Ta uwaga ma w sobie ziarno prawdy – język nie był właściwy, choć nie w aż tak dosłownym znaczeniu. Analiza transakcyjna (AT) pokazuje nam użyteczne narzędzia do sprawdzenia, gdzie tkwi sedno takiego nieporozumienia.

Strach przed pierwszą wizytą u psychoterapeuty jest całkowicie naturalny. Wiele osób zastanawia się, o co zostaną zapytane i czy znajdą właściwe słowa, by opisać swój problem. Pierwsze spotkanie ma zwykle łagodny przebieg. To rozmowa, która pomaga lepiej zrozumieć sytuację, poznać się i sprawdzić, czy pacjent oraz terapeuta mogą razem pracować.

Krótsze dni, mniejsza ilość światła słonecznego, niższa temperatura i mniej aktywności na świeżym powietrzu sprawiają, że jesienią wiele osób odczuwa spadek energii i pogorszenie nastroju. Zwykła jesienna chandra jest jednak czymś innym, niż depresja sezonowa – w obu przypadkach mogą pojawić się zmęczenie, senność, mniejsza motywacja czy potrzeba odpoczynku, natomiast kluczowe dla rozróżnienia tych stanów są, nierzadko subtelne, detale – w tym nasilenie objawów, czas ich utrzymywania się oraz wpływ na codzienne funkcjonowanie. Warto wiedzieć więc, kiedy należy udać się do lekarza z podejrzeniem depresji sezonowej, a kiedy dla poprawy nastroju wystarczające będzie zadbanie o lepszy sen, dietę czy aktywność fizyczną.

Dlaczego w momencie napięcia lub znużenia Twoja ręka niemal automatycznie sięga po coś słodkiego, mimo że fizycznie nie czujesz głodu? To jedno z najważniejszych pytań, z jakimi mierzy się niemal każdy, kto próbował zmienić swoją sylwetkę wyłącznie za pomocą „silnej woli”.

Świadomość, że jelita mogą wpływać na stan psychiczny, sięga wieków wstecz, gdzie starożytni lekarze i filozofowie spekulowali na temat związków między trawieniem a nastrojem. Naukowe zainteresowanie połączeniem jelito-mózg wzrosło w XX wieku. Badania zaczęły wykazywać, że układ pokarmowy może komunikować się z mózgiem i odwrotnie.Początek XXI wieku przyniósł gwałtowny wzrost badań w tej dziedzinie. Odkryto, że mikrobiom jelitowy (zbiór mikroorganizmów żyjących w jelitach) ma znaczący wpływ na zdrowie mózgu i ogólny nastrój. Okazuje się, że liczba komórek bakteryjnych zasiedlających nasze ciało przewyższa liczbę komórek człowieka. Najwięcej  mikroorganizmów, bo aż 99% występuje w jelicie grubym. Badania wykazały, że zaburzenia w mikrobiomie mogą wpływać na rozwój różnych chorób neurologicznych i psychicznych, takich jak depresja, lęk, choroba Parkinsona czy autyzm.

Nie każdy przyszły student psychologii ma dziewiętnaście lat i wolny kalendarz. Coraz częściej na uczelnię wracają osoby, które pracują, prowadzą firmę, wychowują dzieci albo po prostu chcą zmienić kierunek zawodowy. Dla nich studia zaoczne nie są planem awaryjnym. To sposób, by zdobyć wykształcenie bez rezygnowania z życia, które już zdążyli zbudować.