Zjawisko stresu jest nam znane od najmłodszych lat, doświadczamy stresu w szkole, domu, pracy. Jest on nieodłącznym elementem naszego życia i zdaje się być powodem naszych niepowodzeń. Przez stres nie zdaliśmy egzaminu, źle wypadliśmy na rozmowie kwalifikacyjnej, nie możemy spać. Czy oznacza to w takim razie sądzić, że pozbycie się stresu w naszym życiu spowodowałoby polepszenie jego jakości?

Problemy ze snem są dość powszechne. Od jakości i długości snu zależy funkcjonowanie w ciągu dnia, spostrzegawczość, koncentracja, nastrój i w dużej mierze stan zdrowia. Z uwagi na czas trwania podzielone zostały na przygodne, krótkotrwałe i przewlekłe.

Prowadzenie sprawnej, bezpiecznej i lukratywnej praktyki wymaga dogłębnego zrozumienia, w jaki sposób operować środkami finansowymi. Dzięki śledzeniu przychodów pojawia się jasny obraz zysków, umożliwiający wyznaczenie celów związanych z zawodowym i finansowym sukcesem.

Osoby zmagające się z chorobą nowotworową narażone są na ogromny, długotrwały stres związany z trudną sytuacją. Bliscy chorego nierzadko nie wiedzą, w jaki sposób z nim rozmawiać i efektownie go wspierać, nawet gdy leczenie pacjenta wpływa korzystnie na rokowania. Diagnoza raka to silne obciążenie stanu psychicznego chorego i jego rodziny i właśnie na tym skupia się psychoonkologia – na wsparciu i poradnictwie terapeutycznym zarówno osób chorych, jak i ich bliskich. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje o psychoonkologii.

Stres to nieodłączny element życia człowieka. Już od pierwszych lat doświadczamy tego uczucia. Powoli oswajamy się z nim i w pewien sposób akceptujemy ten stan, który pojawia się w trudnych momentach codziennego życia. Stres stanowi naturalną reakcję organizmu na nagłe zmiany, trudne decyzje, wyzwania i stawiane nam cele. Stres w pracy nie zawsze jest zły. Optymalny poziom stresu wpływa bowiem pozytywnie na efekty naszych działań i prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Jednak co się dzieje, gdy zmienia od swoją postać i przybiera formę nieustannego, paraliżującego stresu? Wówczas pojawiają się lęki, problemy z koncentracją i uczucie zmęczenia. Jakie mogą być przyczyny stresu w pracy i czy długotrwały stres jest niebezpieczny dla naszego funkcjonowania?

Jako terapeuta starający się rozwijać swoją prywatną praktykę, prawdopodobnie zaczynasz zdawać sobie sprawę, że obecność w Internecie jest kluczowym elementem przyciągania potencjalnych klientów. Być może masz już stronę na Facebooku, profil na Twitterze, bloga lub witrynę internetową. Ale każdy może stworzyć stronę w mediach społecznościowych lub opublikować kilka artykułów na blogu. Po prostu posiadanie strony internetowej nie oznacza, że ​​pojawi się ona w wynikach wyszukiwania, gdy ludzie w Twojej okolicy będą szukać terapeuty.

Okres ostatnich dwóch był (i jest) w skali globalnej, krajowej i indywidulanej dla każdego z nas skali mikro jednym z trudniejszych w historii współczesnego świata. Niniejszy artykuł, nie powstał jednak po to, by wymieniać destrukcyjne skutki pandemii, wojny na Ukrainie i inflacji. Z okazji obchodzonego dziś Światowego Dnia Optymisty eksperci z portalu Zaufany Terapeuta przygotowali kilka porad, które mogą pomóc nam spoglądać na świat z jaśniejszej perspektywy, nawet w obliczu kryzysu.   Kiedy stajemy w obliczu życiowych i społecznych dramatów, przeżywamy silny stres i przykre emocje takie jak lęk, niepokój, żal, złość czy wściekłość. Uczucia te sprawiają, że trudno nam jest dostrzec pozytywne aspekty zmian, które zachodzą wokół nas. Często zdarza się, że przyjmujemy fatalistyczną perspektywę i tracimy wiarę w to, że przyszłość może przynieść nam jeszcze coś pozytywnego. Twórcy nowoczesnej metody leczenia PTSD u weteranów wojennych – Time Perspective Therapy – prof. Philip Zimbardo i Rosemary Sword, aby zobrazować sposób patrzenia na świat pesymisty ukuli pojęcie więźnia czasu. „Jest to osoba tkwiąca w negatywnej perspektywie czasowej, takiej jak przeszły negatywizm lub teraźniejszy fatalizm. Osoby cierpiące na PTSD, ale także pesymiści mogą być więźniami czasu, fiksują się na wydarzeniach, które spowodowało stres, lęk czy traumę. – wyjaśnia Sword.   Aleksandra Bieniek z portali Zaufany Terapeuta opowiada o tym jakie skutki na nasze życie może mieć pesymizm. Radzi jak, pomimo trudności i kryzysów nauczyć się spoglądać na świat z jaśniejszej perspektywy. Dlaczego Polacy są tak pesymistyczni w  porównaniu do innych narodów? Każdemu z nas zdarza się mieć gorszy dzień i pesymistyczne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość. Badania jednak jednoznacznie pokazują, że narzekanie jest stałym elementem naszej kultury, a Polacy postrzegani są jako naród smutny i ponury. Dlaczego na tle innych narodów wypadamy tak źle? Pesymizm Polaków to pewien wzorzec kulturowy, który jest przekazywany z pradziada na dziada. Nie bez znaczenia  pozostaje historia naszego narodu. Nawet jeśli przez chwilę był lepszy okres, to zaraz po nim wydarzyło się coś co np., zagrażało naszej wolności. W narodzie polskim ukształtował się wzorzec myślenia, że powinniśmy być czujni, że nie powinniśmy podejmować pochopnych decyzji, a na życie lepiej jest patrzeć z wyuczoną ostrożnością. Dodatkowo dookoła nas zawsze znajdą się osoby, które przypomną, że ostrożności nigdy za wiele i nie warto tak cieszyć się z powodzenia, bo nigdy nie wiadomo co nas spotka za jakiś czas.   Czy wśród pesymistów istnieje większe ryzyko zachorowania na zaburzenia psychiczne? Badania pokazują jednak, że pesymizm predysponuje nas do rozwoju wielu chorób. Czarno-białe widzenie otaczającej nas rzeczywistości, brak pewności siebie, niskie poczucie wartości, mogą wpłynąć na obniżenie jakości życia, a w konsekwencji sprzyjać rozwojowi depresji i fobii. Pesymistyczne nastawienie do życia związane jest  z funkcjonowaniem w długotrwałym stresie, co w konsekwencji prowadzi do podwyższenia poziomu kortyzolu we krwi. Efektem stresu są również problemy z funkcjonowaniem układu pokarmowego i krwionośnego. U osób pesymistycznie nastawionych do życia  dużo częściej diagnozuje się zaburzenia psychicznie niż np. u optymistów.   Czym charakteryzuje się optymista? Optymista to osoba, która ma pozytywny stosunek do życia. Posiada wysoką samoocenę, a każdy problem który napotyka na swojej drodze życiowej, uznaje za coś chwilowego, przejściowego  z czym musi sobie poradzić. Pozytywne myślenie jest bardzo istotne, ale tylko wtedy kiedy dodamy do tego konkretne działania nastawione na zrealizowanie danego celu, możemy mówić o sukcesie. Połączenie tych dwóch komponentów „tworzy" optymistę.   Czy optymizmu można się nauczyć? Dzięki doktorowi Seligmanowi- twórcy psychologii pozytywnej wiemy, że każdy z nas może nauczyć  się optymizmu, bez względu na to jak dużym pesymistą życiowym jest na co dzień. Przed nami na początku mogąca się wydawać trudna, wymagająca czasu praca, która jednak ma szansę przynieść trwałe i pozytywne rezultaty. Powinniśmy zastanowić się nad naszymi reakcjami na negatywne sytuacje i tu pomocny z pewnością będzie system ABCDE oparty na koncepcji ABC Alberta Eliasa, gdzie każda z literek będzie oznaczała coś innego: Adversity (trudność) – sytuacja, która należy do trudnych lub nieprzyjemnych Belief (przekonanie) – wszystko to, co myślisz w kontekście sytuacji, która Cię spotkała Consequence (skutek) – wszystkie Twoje działania i uczucia, które zaistniały ze względu na określoną trudność, która Cię spotkała Disputation (kwestionowanie) – wykorzystywanie wszelkich dowodów, które podważyły negatywne myśli, pojawiające się w związku z określoną, negatywną sytuacją Energizing (aktywacja) – zaplanowanie działań, które są dla Ciebie korzystne.   Zapisując nasze przemyślenia i uczucia związane z trudną sytuacją życiową, łatwiej będzie nam zastanowić się w jaki inny sposób możemy reagować. Model uczący optymizmu można z powodzeniem wdrożyć w życie. Najważniejsza jest to żeby się nie poddawać i regularnie wykonywać zadania, które z czasem będą coraz łatwiejsze jednocześnie przynosząc przy tym wymierne pozytywne skutki w naszej zmieniającej się codzienności. 

Jako terapeuta spędzasz całe dnie pomagając ludziom przebrnąć przez różne kryzysy. Twoi klienci dzielą się swoimi doświadczeniami, które obejmuje wszystko - od nękania w miejscu pracy przez problemy finansowe po poważne objawy zdrowia psychicznego, a Ty oferujesz wskazówki i wsparcie, gdy zaczynają pracować nad przezwyciężeniem tych wyzwań.  Niektórzy z Twoich klientów mogą być zaskoczeni, gdy dowiadują się, że zmagasz się z podobnymi problemami, ponieważ zapewnienie skutecznej terapii wiąże się z oferowaniem empatycznego wsparcia bez ujawniania swoich osobistych doświadczeń.  Ale oczywiście jesteś człowiekiem, tak jak oni, a osobiste cierpienie jest generalnie częścią ludzkiego doświadczenia. Większość ludzi doświadcza tragedii i strat przez całe życie. Dzięki profesjonalnemu wyszkoleniu i współczującej naturze, empatia może przyjść do ciebie naturalnie. Ale nic nie jest w stanie całkowicie uchronić Cię przed doświadczaniem własnego cierpienia. Jednak podejmując kroki, aby wspierać i dbać o siebie, gdy zmagasz się z problemami, możesz zapobiec temu, aby cierpienie wpłynęło na Twoją pracę.    ZALECENIA I ZAKAZY DLA TERAPEUTÓW W KRYZYSIE OSOBISTYM Dziedzina psychoterapii może być intensywna, złożona i często izolująca. Mimo to możesz cieszyć się swoją pracą i czerpać z niej ogromną satysfakcję, pomimo okazjonalnych wyzwań, jakie niesie. Jednak niektóre sytuacje lub wydarzenia z życia mogą sprawić, że będziesz mniej obecny, aby stawić czoła emocjonalnym wymaganiom swojej pracy.  Możesz się zastanawiać, czy jest etycznym, dalsze wspieranie ludzi potrzebujących pomocy, gdy sam przetrwasz trudny okres. Chociaż ważne jest, aby wziąć pod uwagę subiektywne okoliczności, poniższe wskazówki mogą pomóc w udzielaniu pomocy terapeutycznej w chwilach osobistych trudności.  Nie ukrywaj swoich uczuć Wyobraź sobie, że pracujesz z klientem, który ma trudności z wyrażaniem swoich emocji. Prawdopodobnie zachęciłbyś ich, aby spróbowali wygodniej rozmawiać o swoich uczuciach i nauczyłbyś ich umiejętności ekspresji. Dlaczego? Ponieważ wiesz, że tłumienie emocji zwykle nie działa. Kiedy tłumisz emocje, nie możesz się nimi zająć w sposób produktywny. Nie znikają, więc nadal wpływają na Twój nastrój, pozostając w Twoich myślach, a nawet wyciekają do Twoich interakcjach z innymi.  Samoopieka Zamiast powstrzymywać emocje, spróbuj włączyć medytację lub inne praktyki relaksacyjne do swojego dnia. Te działania mogą pomóc Ci zaakceptować swoje uczucia bez wpadania w pułapkę.  Inne pozytywne metody radzenia sobie z trudnościami życia obejmują: Pisanie dziennika Szukanie wsparcia u bliskich Aktywność fizyczna Spędzanie czasu na łonie natury Tworzenie sztuki Słuchanie muzyki Ważne jest również, aby nadal dbać o swoje potrzeby fizyczne. W trudnych chwilach często dochodzi do przepracowania, utraty snu lub braku zainteresowania jedzeniem, w tym przygotowywaniem pożywnych posiłków.  Nie przerzucaj problemu na klientów ani nie wykorzystuj klientów jako systemu wsparcia emocjonalnego. Dzielenie się osobistym cierpieniem z klientami nie jest pomocne w ich terapii. Jest to problematyczne i potencjalnie nieetyczne zachowanie. Jeśli znajdziesz się w miejscu, w którym chcesz szukać wsparcia u klientów, możesz rozważyć wygospodarowanie sobie większego dystansu - zostałeś odizolowany i brakuje Ci silnego systemu wsparcia.  Pomocne może być również zaplanowanie czasu wolnego, jeśli: Twój nastrój wobec klientów staje się niecierpliwy lub drażliwy Często rozpraszasz się podczas terapii Problemy z klientami są na tyle podobne do twoich, że wywołują cierpienie Czy otworzyć się na zaufanych bliskich lub swojego terapeutę. Poruszanie się po własnych problemach emocjonalnych podczas doświadczania cierpienia klientów może być niezwykle trudne.  Rozmowa o swojej sytuacji z osobami, które mogą zaoferować wsparcie i wskazówki, może pomóc Ci poczuć się mniej samotnym, nawet jeśli nie dostarczy natychmiastowego rozwiązania.  Nie opuszczaj sesji bez uprzedzenia LUB nie zmuszaj się do trudnych dni. Jeśli Twój stan emocjonalny uniemożliwia Ci skuteczną terapię, nie powinieneś próbować prowadzić sesji. Takie postępowanie nie pomoże ani Tobie, ani Twojemu klientowi, a może zaszkodzić relacji terapeutycznej. Jeśli musisz odwołać sesję, możesz poinformować swoich klientów, że „nieuniknione okoliczności” uniemożliwiły Ci sesję i zaproponować zmianę terminu wizyty w najwcześniejszym dogodnym dla nich terminie (podaj im numer współpracownika, do którego mogą zadzwonić, jeśli będą musieli zaradzić natychmiastowemu incydentowi). W razie potrzeby zrób sobie przerwę w pracy. Terapeuci również zasługują na wolne, a szczególnie ważne jest, aby poświęcić czas potrzebny na przepracowanie trudnych problemów, żalu lub problemów zdrowotnych, ponieważ mogą one mieć wpływ na Twoją zdolność do wspierania innych.  Nie wątp w siebie. To zupełnie normalne, że zdarzają się chwile zwątpienia. Każdy je ma, nawet terapeuci. Możesz się zastanawiać, jak możesz komuś pomóc, gdy jesteś w niebezpieczeństwie. Jeśli na przykład przechodząc przez rozwód, możesz się zastanawiać, co klienci szukający pomocy w związkach pomyśleliby o Waszej wspólnej pracy, gdyby o tym wiedzieli.  Ciężko zaufać własnym umiejętnościom, szczególnie w trudnych chwilach. Ale Twoje doświadczenie i szkolenie mogą Cię poprowadzić, zwłaszcza jeśli wykorzystasz umiejętności radzenia sobie, których uczysz innych, aby pracowały także u Ciebie. 

W codziennym zabieganiu często brakuje nam przestrzeni na wspólne spędzanie czasu z najbliższymi. Jeśli nam się chwilę, to najczęściej jest to najczęściej krótka przerwa między obowiązkami. Głowa zajęta innymi sprawami nie pozwala na pełne skupienie uwagi na drogich nam osobach. Święta są czasem, w którym można spróbować to zmienić. Jak tego dokonać?

Pamięć krótkotrwała, to miejsce, w którym są przechowywane informacje mniej więcej od 15 do 30 sekund. Jest to podstawowy rodzaj pamięci. Od tak zwanej pamięci roboczej rozpoczyna się bowiem cały proces zdobywania danych zmysłowych, przetwarzania ich i przekazywania do pamięci długotrwałej. Pamięć krótkotrwała ma wiele funkcji, które po prostu ułatwiają nam codzienne funkcjonowanie w świecie przepełnionym pojęciami, informacjami i bodźcami zmysłowymi. Problemy z pamięcią krótkotrwałą, a więc zapamiętywaniem informacji, nigdy nie powinny być bagatelizowane. Sprawdź, co powinieneś wiedzieć o tym rodzaju pamięci i jak poprawić pamięć krótkotrwałą.  

Zaburzenia dysocjacyjne należą do grupy zaburzeń nerwicowych. Rozwój zaburzenia i pojawienie się silnych mechanizmów dysocjacyjnych to najczęściej wynik traumatycznych doświadczeń (również tych z okresu dzieciństwa), sytuacji stresogennej lub urazowej. Histeria, strach, stres i uraz psychiczny to główne przyczyny, które mogą wywołać ten stan. Poznaj najistotniejsze informacje w temacie zaburzeń dysocjacyjnych. Sprawdź, jak pomóc sobie lub osobie bliskiej doświadczającej objawów zaburzeń nerwicowych.

Problemy mogą pojawić się nawet w najzdrowszej rodzinie, powodując trudne, frustrujące i bolesne interakcje między jej członkami - od drobnej irytacji, po głęboko skrywane urazy; od dramatycznych kłótni, po silne poczucie winy, rozczarowanie i złość, o których nawet nie wiedzieliśmy. To właśnie w systemach rodzinnych dochodzi najczęściej do eskalacji silnych, negatywnych emocji.   OBAWY I ICH OBJAWY W perfekcyjnym świecie, zawsze moglibyśmy liczyć na wsparcie rodziny, z której czerpalibyśmy siłę i otrzymywali opiekę. Wobec rodziny czulibyśmy jedynie miłość i troskę, a na co dzień doświadczalibyśmy bliskości i komfortu, otwarcie dzieląc się przemyśleniami i uczuciami. W rzeczywistości niewiele rodzin spełnia te oczekiwania w 100%. Niestety dość często sytacja rodzinna przynosi stres, ciągłe nieporozumienia, gniew i nie zaspokaja potrzeb. To z jakiej rodziny pochodzimy, ma wpływ na nasze zachowania wobec innych, umiejętności komunikacyjne, poglądy na życie, zdolność dawania i otrzymywania miłości oraz radzenia sobie z problemami. Przewlekłe trudności na tle relacyjnym z bliskimi mogą mieć trwałe skutki dla jednostek i systemów rodzinnych. Mogą one wynikać z problemów ze zdrowiem psychicznym członków rodzin lub ze stresujących wydarzeń.  Do częstych problemów rodzinnych zaliczamy: Problemy finansowe Nadużywanie substancji psychoaktywnych Problemy behawioralne i edukacyjne u dzieci i młodzieży Problemy ze zdrowiem psychicznym Separacja i rozwód  Przewlekła choroba Napięcie może wpłynąć na zdrowie psychiczne i fizyczne każdego członka rodziny. Stres i niepokój często manifestują się w postaci powtarzających konfliktów, dramatycznych zmian w zachowaniu dzieci i młodzieży, wahań nastroju i depresji. Rozwiązywanie problemów rodzinnych wymaga współpracy wszystkich jej członków. Nie jest to łatwe zadanie, ale daje doskonałą okazję do wzmocnienia więzi.   PSYCHOTERAPIA PROBLEMÓW RODZINNYCH Terapia rodzinna ma na celu pomoc w naprawie więzi i rozwinięciu współpracy. Przebieg leczenia jest krótki, a większość modeli terapii rodzinnej skupia się na stylach komunikacji - werbalnej i niewerbalnej. Problemy rodzinne nie muszą być poważne, aby przystąpienie do terapii było uzasadnione. Współpracując z terapeutą, rodziny mogą oczekiwać, że nauczą się lepiej rozumieć, skuteczniej komunikować swoje potrzeby i aktywnie pracować nad eliminacją niezdrowych wzorców między członkami. Terapeuci małżeńscy i rodzinni mogą zaproponować zarówno sesje indywidualne jak i grupowe.    PRZYKŁADY RODZINNYCH PRZYPADKÓW TERAPEUTYCZNYCH Niespokojna nastolatka: Rodzina Kowalskich przyprowadza swoją 13-letnią córkę Amelię na terapię z powodu jej „problemu z gniewem”. Podczas sesji z rodzicami, matka i ojciec omawiają złe zachowanie Amelii. Dziewczynka jest na zmianę wycofana i ponura, a potem nagle rozmowna, sarkastyczna i dowcipna. Na sesji sam na sam z terapeutą jest cicha i smutna, ale bardziej bezpośrednia i skupiona. Po kilku sesjach terapeuta prosi, aby na kolejnym spotkaniu obecny był młodszy brat Amelii. Ma zamiar skoncentrować się na wzorcach komunikacji między członkami rodziny. Chociaż rodzice upierają się, że Amelia jest powodem ich wizyty, dziewczyna zachowuje się przyjaźnie i troszczy się o młodszego brata, podczas gdy rodzice wydają się mieć niewiele do powiedzenia sobie nawzajem i ledwo nawiązują kontakt wzrokowy. W tej sytacji terapeuta może im zaproponować terapię dla pary. Wizyty małżeńskiej diady u terapeuty przynoszą pożądane skutki. Po dwóch lub trzech miesiącach rodzina radzi sobie znacznie lepiej, a rodzice zidentyfikowali kilka obszarów, nad którymi warto popracować w ramach terapii.   Konflikt między dorosłym rodzeństwem: 47- letni Jan szuka pomocy w rozwiązaniu konfliktu z dorosłym rodzeństwem i rodzicami. Wydaje mu się, że nieustannie walczą, gdy są razem. Jego rodzice dzwonią do niego codziennie, aby go „krytykować” i „poniżać”. Terapeuta zbiera fakty i stwierdza, że ​​rodzina Jana zawsze funkcjonowała w podobny sposób i informuje mężczyznę, że ​​terapeuta nie może zrobić nic, aby zmienić bliskich, ale może pomóc mu nauczyć się lepiej z nimi komunikować. Pacjent przystaje na tą propozycję, a terapeuta pracuje z nim nad umiejętnością dbania o siebie - prawidłowym odżywianiem, medytacją relaksacyjną i pozytywnym wewnętrznym dialogiem.