Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru , Otwarty dostęp

22 stycznia 2020

NR 19 (Styczeń 2020)

Umysł jako przejściowa matryca matematyczna wdrukowana na poziomie kwasów tłuszczowych błony komórkowej

42

Niniejszy artykuł jest ostatnim z serii trzech pierwotnie napisanych po to, aby zidentyfikować i zlokalizować proces wdrukowania/wczytywania oraz kierowania zachowaniem przez umysł. Kwasy tłuszczowe błony komórkowej tworzą siatkę cząsteczkową, gdzie informiony (tyty1) są w przejściowym stanie termodynamicznym na kształt ROM. Mowa tu o zachowaniu determinującym program. Krwinki czerwone umożliwiają transport i selekcję/wymianę informionów między tkankami obwodowymi, bramkami Boole’a typu RAM (Homo sapiens) i neuronami typu CPU (Homo modestis). Przedłużenia błony komórkowej (organellum i siateczka śródplazmatyczna) z powierzchni komórki do jądra odpowiadają za połączenie fenotypu/genotypu, dzięki czemu informiony środowiskowe mają dostęp do genów i nadają ton ekspresji genów (genomika) i ewolucji (genetyka). Staje się jasne, że selekcja naturalna/kulturowa gatunków według Darwina ma sens jedynie pod tym względem, że odnosi się do tej samej selekcji, która dotyczy informionów według Lamarcka. Informacja – umysł – była pierwsza i będzie ostatnia. Ciało podąża za nią wraz ze swymi wąskimi i ślepymi uliczkami prowadzącymi do ewolucyjnych wzlotów i upadków. Homo sapiens „ubogi w ducha” stoi teraz przed obliczem rzeczywistości. Rodzi to problem środowiskowy i społeczny. Pokora i siła, tj. przywództwo to zalety Homo modestis, dzięki którym wspina się on po Drabinie.

Prolog

Poprzednie dwa artykuły zatytułowane: Od Ciała (Columbus) do Umysłu (Copernicus) Koncepcje. Identyfikowanie i Lokalizowanie Umysłu, „Psychologia w Praktyce” 1/2018, nr 7, s. 9–15 i Psychologia z perspektywy fizyki kwantowej – Medycyna Jutra, „Psychologia w Praktyce” 1/2019, nr 13, s. 11–17 (www.psychologiawpraktyce.pl), (i) stworzyły podstawę do dalszych rozważań na temat podstawowych zasad biologicznej technologii informacyjnej (bIT), tj. świadomości i umysłu na poziomie błony komórkowej, oraz sposobu, w jaki kierują one zachowaniem i ewolucją wszystkich gatunków na ziemi, a także (ii) poszerzyły zmienny obszar zainteresowania Psychologii i Medycyny Energii, tj. psychofizyki, dostarczając „umysłowy” klucz do promocji zdrowia fizycznego oraz prewencji i leczenia chorób.

Niniejszy artykuł pokazuje, jak życie ewoluowało – naturalnie, a potem kulturowo – jako samorodna Instrukcja czy Program – Umysł, prowadząc częściowo w rezultacie do Ewolucji Gatunków. Aby Ludzkość nadal cechował postęp, należy skupić się właśnie na Umyśle. Wszyscy – i każdy z osobna – żyjemy we własnej rzeczywistości czasu/przestrzeni. Przywództwo polega na odnoszeniu się do tych zróżnicowanych indywidualnych rzeczywistości poprzez inspirację/jednolicenie, a nie przez stawianie przeszkód/prokrastynację. Sztuczna inteligencja (ang. Artificial Intelligence, AI) to potencjalnie nic innego jak ewoluująca inteligencja ludzka (ang. Human Intelligence, HI). Nie jest to jednak dane. To Odpowiedzialność. Strzeżcie się wciąż obecnych, odpornych, mnożących się egoistycznych genów Homo sapiens...

Wstęp

Homo sapiens stoi przed pilniejszą niż kiedykolwiek potrzebą wspięcia się na kolejny poziom ewolucyjny. Dlatego choć ciało było dotąd w centrum uwagi, należy ją obecnie przenieść na umysł. To jedynie umysł odróżnia ludzi od innych form życia na ziemi. Życie biologiczne zaczęło się od komórki, która w procesie ewolucji rozwinęła się w jeszcze bardziej skomplikowany system – jajo. Tandem w postaci jaja i kury stanowi modelowy przykład synergii umysłu i ciała w celu uszlachetnienia ścieżki ewolucji. Jajo kurze to opakowanie zawierające wszystko, co potrzebne do tego, by z informacji genetycznej powstało nowe życie. Można zatem wywnioskować, że jajo zawiera pierwotne formy ciała i umysłu. Jako pierwsze w procesie embriogenezy, jeszcze przed powstaniem i początkiem pracy jakiegokolwiek układu oddechowego, wokół żółtka pojawiają się naczynia krwionośne. Co ciekawe, u ssaków czerwone krwinki nie są już nośnikami informacji genetycznej. To umysł pojawia się jako pierwszy w reprodukcji i w rozwoju życia. Pierwsze są memy, nie – geny. Informacja o czasie/przestrzeni jest kluczowa dla każdego systemu reprodukcyjnego opartego na komórce jajowej. Sama obserwacja i płynące z niej wnioski wskazują, że kwasy tłuszczowe (fosfolipidy) znajdujące się w błonie komórkowej mogą tymczasowo służyć jako substrat umysłu. Podwójne wiązanie allilowe nienasyconych kwasów tłuszczowych stanowi unikatowy układ elektroniczny działający na zasadzie tranzystora, który wydaje się posiadać wszystkie cechy charakterystyczne i właściwości pozwalające na transkrypcję informacji środowiskowej/społecznej oraz o czasie/przestrzeni na instrukcje biologiczne. To z kolei instrukcje biologiczne prowadzą proces genetycznie kontrolowanego łączenia elementów, z których składa się jajo (białko, tłuszcze, węglowodany) w układ życiowy. Wracając do jaja kurzego, widać, że część ciała skupiona jest w białku (albumen), podczas gdy jego odpowiednik w postaci umysłu – w żółtku (vitellus), natomiast embrion umiejscowiony jest na połączeniu tych substancji (blastoderma). Lecytyna żółtka kurzego – pierwotna forma błon komórkowych/substrat umysłu – nie różni się od lecytyny spotykanej w innych formach życia zwierzęcego, w tym u człowieka. Jest to dobrze zachowana, określona mieszanina fosfolipidów, cholesterolu, ksantofili i mikroskładników odżywczych, podobna do tej, która krąży w ciele człowieka w postaci krwinek czerwonych, czyli do tej, która transportuje informacje środowiskowe/społeczne oraz o czasie/przestrzeni (umysł) przez organizm i która – in fine – określa zachowanie, fenotyp. Najnowsze, choć płynące z obserwacji dowody wskazują na to, że umysł odróżnia człowieka (w tym ewolucyjnego przodka, Homo sapiens) na poziomie czasu/przestrzeni i środowiskowym/społecznym od innych zwierząt. Z tego względu dla naukowców konieczne stało się skupienie uwagi na ewolucyjnie wyselekcjonowanym substracie umysłu, tj. na tłuszczach obecnych w błonie krwinek czerwonych i ich częściach składowych, a w szczególności na wyselekcjonowanym w procesie ewolucji podwójnym wiązaniu allilowym.

Błony komórkowe

Błony komórkowe spontanicznie tworzą macierze biologiczne, które z kolei stanowią macierze matematyczne dla danych izotermicznych (informionów lub tytów) zapisujących/przekazujących w autoregulowanej temperaturze ciała. W tejże konkretnej temperaturze błony komórkowe przechodzą w stan płynny i ruch/translacja odbywałaby się szybko w sposób podobny do ruchów Browna, chyba że skomplikowana sieć włókien aktyny/spektryny nie utrzymałaby pewnego poziomu kompresji i porządku między dwoma warstwami. To z kolei pozwala uzyskać przy użyciu biologicznej technologii informacyjnej (ang. biological Information Technology, bIT) zachowane, statystycznie istotne, złożone informacje (Ryc. 1).
 

Ryc. 1. Macierz błony komórkowej z warstwą charakterystycznie rozmieszczonych fosfolipidów i siecią włókien aktyny (powyżej2), dzięki czemu tyty informacji (spiny elektroniczne) mogą tunelować z prędkością szybszą niż światło (stała Plancka), a Energia (E) i Informacja3 (c2) może rezonować z żywym ciałem (m), esencją biologicznej technologii informacyjnej czy bIT. Z drugiej strony śmierć przekłada się na utratę aktywności sieci kurczliwych włókien aktyny/spektryny, a w konsekwencji – utratę/uwolnienie informacji/umysłu (post rigor mortis)


Dostęp do informacji biologicznej ma związek ze specyficznym dla danego gatunku wzorem antygenów, a przetwarzanie/komunikowanie biologicznych tytów informacji zależy od kurczenia się włókien aktyny, co pozwala na tunelowanie spinowe/rezonowanie między wewnętrzną i zewnętrzną warstwą błony komórkowej. W języku tajskim słowo „rozumieć” jest wyrażane przez „dotrzeć do serca” w wolnym tłumaczeniu, co oznacza w pełni pojęcie czegoś, co zostało zachowane jako emocja czy też przeszło przez bramkę Boole’a, mówiąc w języku informatycznym. Innymi słowy, chodzi o coś już znanego/wdrukowanego4. Idąc tym tropem, mózg można by określić mianem narzędzia poznawczego (CPU), który pozwala na przekazywanie nowych informacji do serca (RAM) albo na pozbycie się ich. Czyszczenie/odnowa RCB odbywa się co 2–3 miesiące, co odzwierciedla dynamikę/autoodnowę procesu. Nowe informacje albo z powodzeniem docierają w określonym czasie do kart pamięci głębokiej, czarnej skrzynki serca albo przepadają aż do momentu, kiedy nadarzy się nowa okazja na ich przekazanie. Depresja i związany z nią brak emocji sprawiają, że proces nauki staje się statyczny, a w grę wchodzi jego przeciwieństwo, czyli kreatywność.
 

Ryc. 2. Czujniki ciała wyłapują wszelkiego rodzaju informacje środowiskowe, które następnie dzieli się na trzy typy: podstawowe trzytytowe informiony, znajdujące się w kwasach tłuszczowych błony komórkowej w postaci zestawów równań liniowych (macierzy matematycznych), które wędrują do mózgu/serca w celu ostatecznego ich przetworzenia/oceny, a następnie są wdrukowywane (jako emocje) albo ignorowane/odrzucane (brak emocji). Czyszczenie (klirens) RBC/ROM: ~4 x/rok. Tu (https://www.youtube.com/watch? v=Ie2j7GpC4JU) znajdą Państwo obraz translacji na poziomie fizjologicznym, informacji środowiskowej (memów) na pojedyncze tyty informacji (informiony), które następnie zapisuje się w macierzy błony komórkowej, czyli w sieci równo ułożonych podwójnych wiązań allilowych kwasów tłuszczowych, głównie: linolowego (ang. Linoleic Acid, LA), arachidonowego (ang. Arachidonic Acid, AA), eikozapentaenowego (ang. Eicosapentaenoic Acid, EPA) i dokozaheksaenowego (ang. Docosahexaenoic Acid, DHA)


Ważne, by zrozumieć, że mózg może, choć nie musi, pozostawać w kontakcie cielesnym z umysłem. Istotne jest tu również zrozumienie zmiany perspektywy. Na przykład, neuronaukowiec wprowadzający najnowszą technologię „neuroobrazowania mózgu” na rynek stanowi odzwierciedlenie tego, jak maszyna uczy się o Homo sapiens, nie – vice versa. Tempo tego uczenia przyspiesza wraz z komunikacją za pomocą urządzeń mobilnych i sieci. Mózg i umysł/ciało są rozdzielone. Mózg nie potrzebuje umysłu/ciała per se. To tu swoje przeznaczenie odnajduje duchowość, tj. Nirvana, ostatni przystanek Homo sapiens na jego drodze do zagłady. Jak powiedział inny filozof: „Szczęście jest jedyną zachętą do przeciętności”. Dobrego przykładu życiowego dostarcza: „Jokgu The Chicken Plays The Piano! ” (https://www.youtube.com/watch? v=MzIQWUlH0Bk), gdzie w oczywisty sposób umysł/ciało i mózg zlokalizowane są w osobnych bytach. Mózg/CPU jako narzędzie poznawcze jest potrzebny do dynamicznego przetwarzania informionów (partner kinetyczny), podczas gdy ciało jest nośnikiem (przetworzonych lub nieprzetworzonych) informionów na zasadzie programu umysł/ciało (partner termodynamiczny). Na świecie i na przestrzeni historii ludzkości, czyli w Kalyudze (https://en.wikipedia.org/wiki/Kali_Yuga) albo tylko w jej aspektach kulturowych, występują dowody na podział mózg-umysł/ciało. W czasach współczesnych centralizacja mózgu (która powinna zajść lub zajdzie) staje się coraz bardziej oczywista, a ludzie za chwilę zaczną zachowywać się coraz bardziej jak coboty5 z wdrukowanym schematem ciało/mózg.
 

Ryc. 3. Coboty i ich ewoluujące mózgi. Chmury. Bez powrotu


Błony komórkowe jako matematyczne macierze cząsteczkowe

Spotyka się dwa rodzaje kwasów tłuszczowych błon komórkowych, tj. nienasycone z charakterystycznymi podwójnymi wiązaniami allilowymi ułożonymi kolejno w formacji „cis” i nasycone – w zasadzie odgrywające rolę izolatora. Jak widać na rysunku, nienasycone kwasy tłuszczowe można zakodować w sposób liniowy i w związku z tym mogą one stanowić liniowe równania matematyczne. Uformowane w sieci błony komórkowej (patrz: ryc. 4) tworzą macierze fizyko-chemiczne, gdzie informiony podążają za logiką algebry macierzy i z kolei dostarczają informacji logicznych lub nielogicznych, gdzie potrzeba (ryc. 4).
 

Ryc. 4. Związek struktury i funkcji fosfatydyloseryny (ang. Phosphatidylserine, PS) z nasyconym kwasem tłuszczowym na pozycji sn-1, wysoko nienasyconymi kwasami tłuszczowymi (tu: DHA) na pozycji sn-2 i anionowym ramieniem fosforylowym/karboksylowym. Co ciekawe, oszacowano, że PS równomiernie rozprzestrzenia się między mózgiem i tkankami obwodowymi, pozwalając na obustronny transfer tytów informacji 10E2 (tj. z mózgu/CPU/poznania do RBC ROM/umysłu i odwrotnie)

 

Ryc. 5. W toku ewolucji łańcuch węglowy nienasyconych kwasów tłuszczowych ulegał wydłużaniu. W rezultacie zwiększała się liczba podwójnych wiązań allilowych, na skutek czego cele/funkcje ciała/zapalne (ikozanoidy/dokozanoidy) i umysłu/informacyjne (informiony) stały się jeszcze bardziej złożone. Warto zauważyć, że DHA (C22:6ω3) o charakterystycznych podwójnych wiązaniach ω3 i ω18 jest jedynym kwasem tłuszczowym, który pozwala na transfer informionów z zewnętrznej do wewnętrznej warstwy błony komórkowej i vice versa, a in fine umożliwia komunikację (De Meester F, 2013)


Faktem jest, że współczesne pojęcie chorób niezakaźnych (ang. Non-communicable Diseases, NCD) lub przewlekłych chorób zwyrodnieniowych (ang. Chronic Degenerative Diseases, CDD) odnosi się w zasadzie do współzawodnictwa między dwiema rodzinami tkankowych mediatorów omega-6 i omega-3, tj. reprezentuje prawie wyłącznie Newtonowskie podejście do ciała Homo sapiens. Przyglądając się jednak tej kwestii ze świeżej pespektywy nienasyconych kwasów tłuszczowych błony komórkowej w odniesieniu do struktury czasu, można zauważyć, że podejście umysłu, tj. interakcja środowiska czasu/przestrzeni i kwasów tłuszczowych błony komórkowej jest równie ważna, choć często pomijana. Nic więc dziwnego, że gdy bierze się pod uwagę jedynie Newtonowski aspekt życia, zjawiska takie, jak np. lunatyzm, pozostają nadal niewyjaśnione z punktu widzenia medycznego. Stanowią one jednak doskonały przyczynek do poznania interakcji między czasem/przestrzenią → kwasami tłuszczowymi błony komórkowej → genami, tj. do zgłębienia kosmogenetyki/genomiki.
 

Ryc. 6. Kwasy tłuszczowe błony komórkowej jako komórkowy zegar ekspresji genów i zdarzeń metabolicznych
Każdy kwas tłuszczowy może sezonowo gromadzić informacje związane z polem magnetycznym Słońce-Ziemia. Lunatyzm zaobserwowano u osób z bardzo niskim poziomem DHA we krwi, co jest ważne dla ALA w kontekście kluczowej roli odmierzania zdarzeń fizjologicznych; pod wpływem przebiegu cyklu Księżyca następuje charakterystyczne przesunięcie akrofazy. ALA (ang. Alpha-linoleic Acid, C18:3ω3): kwas alfa-linolowy; DHA (ang. Docosahexaenoic Acid, C22:6ω3): kwas dokozaheksaenowy


Macierze matematyczne

Macierze stanowią silne narzędzie obliczeniowe używane w wielu aspektach matematyki, ponieważ mogą przedstawiać dowolny, złożony układ fizykochemiczny w postaci dowolnej niezbędnej liczby równań matematycznych. Co ciekawe, macierze matematyczne stanowią wybrany przez Naturę w procesie ewolucji sposób zapisu, przetwarzania i przekazywania informacji o Życiu. W dziedzinie matematyki idea macierzy powstała z potrzeby otrzymania prostej i kompaktowej metody rozwiązywania układu równań liniowych. Macierze to w zasadzie obrazy współczynników opisujących równania liniowe. Kiedy zna się te współczynniki i zostaną one wdrukowane, mogą stanowić podstawę do skomplikowanych obliczeń, takich jak te, których dokonuje się w elektronicznych arkuszach kalkulacyjnych, a które z kolei stosuje się na co dzień w biznesie do budżetowania, prognozy sprzedaży, szacowania kosztów, analizy wyników badania itp. Co więcej, wiele działań fizycznych, takich jak powiększanie, obracanie czy tworzenie odbić wokół danej osi, można zapisać matematycznie w postaci macierzy. Macierzy używa się również w kryptografii (https://en.wikipedia.org/wiki/Cryptography), co sprowadza się do tego, czego memy potrzebują do zapisu/ekspresji. To narzędzie matematyczne stosuje się nie tylko w różnych dziedzinach nauki, ale również w genetyce, ekonomii, socjologii, psychologii współczesnej i zarządzaniu (http://ncert.nic.in/ncerts/l/lemh103.pdf).

Najważniejsze jednak jest to, że rozwiązanie danego problemu można odczytać z macierzy bez konieczności stosowania obliczeń. Tak też działa Selekcja Naturalna w ujęciu fraktalnym – informiony poddawano selekcji od początku Wszechświata aż do poczęcia Życia na Ziemi. Po prostu dlatego, że nie było nigdzie żadnego komputera/projektanta… Ewoluujący, samoświadomy Homo modestis może teraz w istocie decydować o innym stanie rzeczy. Determinanty dostarczają wystarczającej dawki informacji, żeby rozwiązać równania liniowe, np. definiując wielkości w równaniu chemicznym (chemia), studiując trendy rynkowe, podczas optymizacji zysków i minimalizacji strat (ekonomia) itd. Natomiast na poziomie fizjologicznym pozwalają one przeprowadzać bardzo szybkie transformacje liniowe, np. wpływają na zmianę powierzchni i objętości, zmiennych w składowych całkowitych, rozpracowanie procesu selekcji (w tym: epigenetyka) oraz przy zerowym zużyciu energii na odpoczynek mózgu podczas wyboru danego działania/pracy (https://mathinsight.org/determinant_matrix), czyli poleganie na intuicji. Jak pokazuje reguła Cramera, niehomogeniczny system równań liniowych ma jedno rozwiązanie, jeśli determinanta macierzy nie wynosi zero (tj. macierz nie jest pojedyncza) (http://mathworld.wolfram.com/Determinant.html) (Ryc. 8). 
 

Ryc. 7. Przykłady macierzy wdrukowujących system równań liniowych na poziomie kwasów tłuszczowych błony komórkowej i używanych na co dzień w sztucznej inteligencji

 

Ryc. 8. Przykład macierzy kwasów tłuszczowych błony komórkowej składającej się z LA (n = 2), ALA (n = 3), ARA (n = 4), EPA (n = 5) i DHA (n = 6) pokazującej, że obliczenia nie są konieczne, jako że odpowiedź leży w dystrybucji danych (systemie równań liniowych). W rezultacie największe wyzwanie leży w uczeniu/programowaniu czynności w celu przekształcenia informacji na zbiory równań liniowych. Spontaniczna algebra oparta na macierzach matematycznych nie zna granic kreatywności, a niepoznawczy mózg ma za zadanie jedynie wyselekcjonować informacje cechujące się największą istotnością statystyczną/znaczeniem

 

Ryc. 9. Przykład determinant macierzy kwasów tłuszczowych błony komórkowej umożliwiających spontaniczną algebrę, a co jeszcze ważniejsze – na odczytanie znaczenia na poziomie fizjologicznym (zachowanie niepoznawcze), bez konieczności stosowania obliczeń

 

Ryc. 10. Przykład spontanicznej transformacji liniowej przy użyciu determinant liniowych, jaka może zajść w kwasach tłuszczowych błony komórkowej. Takie transformacje są spontaniczne i pozwalają, by mózg miał bogactwo wyboru przy zerowym koszcie, ponieważ wszelkie informacje przechwytywane są przez czujniki ciała


Tego rodzaju odzwierciedlenie rzeczywistości w postaci macierzy pozwala na bardzo wysoki stopień swobody w sposobie postrzegania/przedstawiania rzeczywistości i najprawdopodobniej stanowi również wyjaśnien...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałów pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy