W psychoterapii, również w analizie transakcyjnej, zwyczajowymi metodami diagnozy są rozmowa i obserwacja. Obserwacja jest umiejętnością, której znaczenie szczególnie podkreślał Eric Berne (1966, tłum. własne), pisząc: „obserwacja jest absolutną podstawą dobrej pracy klinicznej, ważniejszą nawet niż technika”. 

Wyzwania codzienności oraz rosnące poczucie podmiotowości i wpływu na własne życie sprawiły, że zapotrzebowanie na pomoc psychologiczną w różnych sferach aktywności człowieka stale rośnie. Wiedza o specyfice różnych form tej pomocy pozostaje jednak niewielka. Wybór gabinetu czy konsultanta podyktowany bywa często opiniami znajomych lub informacjami z mediów, co zrozumiałe, zważywszy na liczbę istniejących teorii i szkół psychoterapii. 

Klasa szkolna to nie tylko grupa osób, które spotykają się codziennie na lekcjach. To mała społeczność, w której szybko tworzą się role, sympatie, podziały i nieformalne zasady. W szkolnej ławce uczniowie funkcjonują jednak w dość przewidywalnym środowisku. Dopiero wyjście poza szkołę może pokazać, jak naprawdę wyglądają relacje w grupie i jak wiele może zmienić wspólne doświadczenie. Wycieczki szkolne są dla uczniów czymś więcej niż przerwą od zajęć. Dobrze zaplanowany wyjazd może stworzyć przestrzeń do rozmowy, współpracy i poznania kolegów z zupełnie innej strony.

Napięcie w sprzedaży B2B nie zawsze wynika z postawy klienta. Czasem rozpoczyna je niedoprecyzowane pytanie, błędna interpretacja obiekcji albo brak jasnego uzasadnienia ceny. Handlowiec reaguje obronnie, klient wzmacnia swoje stanowisko, a rozmowa szybko zmienia się w spór o warunki. Wraz z ekspertami Działu Szkoleniowego analizujemy mechanizmy prowadzące do takiej eskalacji. Wyjaśniamy też, jak NVC i miękkie negocjacje pomagają odkrywać interesy obu stron, stawiać granice i szukać porozumienia bez automatycznego udzielania rabatu.

Opór przed rozstaniem z przedmiotami należy do najbardziej wymagających wyzwań klinicznych w pracy z zaburzeniem gromadzenia, obok trudności diagnostycznych i niskiego wglądu klienta w skalę problemu. Praca psychologa nie kończy się jednak na rozmowie o emocjach – obejmuje też przygotowanie klienta na moment fizycznej interwencji porządkowej, który bez odpowiedniego wprowadzenia bywa odbierany jako nagła utrata kontroli nad własną przestrzenią. Zrozumienie mechanizmów oporu oraz świadome zaplanowanie etapu porządkowania pozwala ograniczyć ryzyko wycofania się klienta z terapii, a jednocześnie chroni relację terapeutyczną w najbardziej newralgicznym momencie całego procesu.

Zakładamy, że z wiekiem i doświadczeniem stajemy się lepszymi klinicystami. Tymczasem dane empiryczne z ostatnich lat pokazują, że zależność między stażem terapeuty a wynikami jego pacjentów jest znacznie słabsza, niż można byłoby przypuszczać. Jeżeli same lata spędzone w fotelu nie wystarczają, to co faktycznie sprawia, że terapeuta rozwija swój warsztat i zaczyna osiągać lepsze rezultaty? Przyglądamy się badaniom nad doświadczeniem, superwizją, deliberate practice i monitorowaniem efektów terapii.

W codziennym pośpiechu łatwo skupić się przede wszystkim na obowiązkach i potrzebach innych osób. Praca, nauka, dom, relacje i kolejne zadania sprawiają, że dbanie o własny dobrostan często schodzi na dalszy plan. Tymczasem troska o siebie nie musi oznaczać długiego urlopu, wizyty w spa czy całego dnia przeznaczonego na odpoczynek. Czasami znacznie większe znaczenie mają małe czynności, które powtarzamy regularnie. Właśnie dlatego coraz częściej mówi się o rytuałach dbania o siebie, czyli świadomie wybieranych czynnościach, które pomagają zadbać o potrzeby fizyczne i psychiczne. Mogą być bardzo proste – od spokojnego rozpoczęcia dnia, przez spacer, pielęgnację skóry, aż po kilka minut z książką przed snem.

Jeśli zastanawiasz się nad studiami psychologicznymi i próbujesz wyobrazić sobie swoją zawodową przyszłość, warto spojrzeć na ten wybór szerzej. W końcu, jak pokazuje idea kampanii Kierunek Edukacja, dobrze obrany kierunek może stać się początkiem zupełnie nowego rozdziału. Jej ambasador, Radek Kotarski, dziennikarz i popularyzator wiedzy od lat przypomina, że ciekawość i chęć poznawania świata potrafią prowadzić do zaskakujących miejsc. Sprawdź, gdzie można pracować po psychologii i które ścieżki zawodowe warto wziąć pod uwagę.

Masz po czterdziestce, wyniki badań są w normie, a mimo to czasem pojawia się problem z erekcją? Nie zawsze oznacza to, że z Twoim organizmem dzieje się coś niepokojącego. Bardzo często znaczenie ma psychika: stres, zmęczenie, lęk przed kolejnym niepowodzeniem czy napięcie w relacji.

Psycholog szkolny jest blisko codziennych spraw uczniów. Tych drobnych, które czasem można uporządkować podczas jednej rozmowy, i tych, które z czasem zaczynają coraz mocniej wpływać na naukę, relacje czy samopoczucie. Dzięki obecności w szkole może reagować wtedy, gdy trudność dopiero zaczyna się pojawiać, a wsparcie bywa szczególnie potrzebne. Zobacz, na czym polega jego praca i dlaczego jej znaczenie często widać właśnie w zwykłych, codziennych sytuacjach.

Schizofrenia jest zaburzeniem z grupy psychoz, które wciąż staramy się lepiej zrozumieć i w efekcie opracowywać coraz bardziej adekwatne metody leczenia. Według ICD-11 (2019), najnowszej klasyfikacji chorób Światowej Organizacji Zdrowia, schizofrenia charakteryzuje się zaburzeniami wielu sfer funkcjonowania umysłu, w tym zaburzeniami: myślenia (urojeniami, dezorganizacją myślenia), percepcji (halucynacjami), doświadczenia siebie (doświadczeniami, że własne myśli, uczucia, impulsy czy zachowanie jest kontrolowane przez zewnętrzne siły), poznawczymi (zaburzeniami uwagi, pamięci, poznania społecznego), woli (utrata motywacji), afektu (zblednięcie ekspresji emocjonalnej) i zachowania (zachowania sprawiające wrażenie dziwnych i pozbawionych celu, nieprzewidywalne i nieadekwatne reakcje emocjonalne).

Czy zdarzyło ci się kiedyś tłumaczyć coś z dobrą intencją i otrzymać chłodną odpowiedź? A może zależało ci na wypracowaniu z kimś wspólnego rozwiązania, ale mimo licznych prób nie było to możliwe, ponieważ ciągle się nie rozumieliście? Chyba każdy z nas doświadczył kiedyś poczucia, że nie nadaje z kimś na wspólnych falach. Zdarza nam się wtedy powiedzieć, że czuliśmy się, jakbyśmy mówili po chińsku. Ta uwaga ma w sobie ziarno prawdy – język nie był właściwy, choć nie w aż tak dosłownym znaczeniu. Analiza transakcyjna (AT) pokazuje nam użyteczne narzędzia do sprawdzenia, gdzie tkwi sedno takiego nieporozumienia.