Uzależnienie od kannabinoli – zespół amotywacyjny

Narzędziownia

Konopie indyjskie są jedną z najszerzej stosowanych rekreacyjnie substancji na świecie. Kannabinoidy są głównymi składnikami psychoaktywnymi marihuany spośród 113 obecnych w nich substancji. Znane powszechnie i pożądane uczucie bycia na „haju” wywołuje delta-9-tetrahydrokannabinol (THC). Innym powszechnym kannabinoidem jest kannabidiol (CBD), który nie wywołuje takich samych efektów euforycznych jak THC, ale jest stosowany w różnych wskazaniach.

Marihuana niewątpliwie ma zdolność uspokajania osób ją zażywających, a także daje ulgę w niektórych schorzeniach. Jednak długotrwałe, rekreacyjne jej używanie może być związane z dyskomfortem psychicznym, niepokojem i ogólnie złym samopoczuciem. Regularne stosowanie marihuany wiąże się z potencjalnym upośledzeniem poczucia własnej skuteczności, pewności siebie i motywacji.
Osoby regularnie używające marihuany są predysponowane do braku inicjatywy, wytrwałości i motywacji, nawet jeśli weźmie się pod uwagę zmienne demograficzne, osobowość oraz zażywanie innych substancji1. Motywacja i wytrwałość są jednymi z najważniejszych czynników wymaganych przy osiąganiu sukcesów życiowych, dlatego wpływ ten jest szczególnie negatywny u osób młodych. Spadek motywacji i wytrwałości osób używających marihuanę może zakłócać ich zdolność do intensywnej pracy i osiągania celów edukacyjnych i zawodowych; pokonywania przeszkód na drodze; opracowywania innowacyjnych strategii rozwiązywania problemów; zmniejszać zdolność pracy nad utrzymywaniem ważnych relacji międzyludzkich2.

POLECAMY

Uzależnienie od marihuany

Wiele osób używających marihuany twierdzi, że jest to substancja, która nie uzależnia. Jednak naukowo udowodniono, że w grupie osób, która zażywa ją codziennie, prawie 30% to osoby uzależnione3. Jednocześnie uzależnienie od konopi pojawia się tylko u 9% wszystkich użytkowników marihuany, co może wyjaśniać, dlaczego znaczna część społeczeństwa uważa tę substancję za nieuzależniającą. Szacuje się, że 20% uczniów amerykańskich szkół średnich, którzy deklarują, że spróbowali marihuany, staje się potem codziennymi użytkownikami tego narkotyku. Spośród osób szukających pomocy z powodu nadużywania marihuany 90% z nich nie odnosi sukcesu rozumianego jako zaprzestanie używania marihuany i pozostawanie w dobrym samopoczuciu4. W świetle dzisiejszych badań nie wiadomo, dlaczego niektóre osoby wykazują większe predyspozycje i podatność na uzależnienie od marihuany niż inne.

W klasyfikacji ICD-10 nie opisuje się uzależnienia od marihuany. W wersji 11, która obowiązuje od stycznia 2022 r. w Polsce uzależnienie od konopi to zaburzenie regulacji używania konopi, wynikające z wielokrotnego lub ciągłego używania konopi. Cechą charakterystyczną jest silne wewnętrzne dążenie do używania konopi, które objawia się upośledzoną zdolnością do kontrolowania używania, zwiększaniem pierwszeństwa używania konopi przed innymi czynnościami oraz uporczywością używania pomimo szkód lub negatywnych konsekwencji. Doświadczeniom tym często towarzyszy subiektywne odczucie chęci lub niechęci zażywania marihuany. Mogą również występować fizjologiczne cechy uzależnienia, w tym tolerancja na działanie konopi indyjskich, objawy abstynencyjne po zaprzestaniu lub ograniczeniu używania konopi indyjskich lub wielokrotne używanie konopi indyjskich lub farmakologicznie podobnych substancji w celu zapobiegania lub łagodzenia objawów abstynencyjnych. Cechy uzależnienia są zwykle widoczne przez okres co najmniej 12 miesięcy, ale diagnozę można postawić, jeśli zażywanie konopi indyjskich jest ciągłe (codziennie lub prawie codziennie) przez co najmniej trzy miesiące.

Zgodnie z klasyfikacją DSM-5 uzależnienie od marihuany opisuje się jako zaburzenia związane z konopiami i ma ono poniższe cechy:

Problematyczny wzorzec używania konopi, prowadzący do istotnego klinicznie upośledzenia funkcjonowania lub cierpienia, objawiający się w ciągu 12 miesięcy przez co najmniej dwa spośród wym...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy