Dołącz do czytelników
Brak wyników

Cielesność seksualności, seksualność cielesności
Gdzie szukać powodów indywidualnych i relacyjnych problemów?

Artykuły z czasopisma | 29 września 2017 | NR 2
124

Cielesność i seksualność to pojęcia, które w sposób naturalny są ze sobą powiązane. Dlaczego zatem tak często cielesność i (a)seksualność stają się powodem indywidualnych i relacyjnych problemów, a tym samym przyczyną wizyty w gabinecie seksuologicznym?

Tematyka cielesności i seksualności łączy się ze sobą w sposób niebudzący wątpliwości. Oczywiście, można byłoby się zastanawiać, w jakim stopniu sfera duchowa wpływa na cielesną i odwrotnie, ale tego typu dyskursy mogłyby przypominać odwieczne filozoficzne rozważania dotyczące wzajemnego oddziaływania psychiki na ciało (Platon, Arystoteles, Kartezjusz). Z perspektywy seksuologicznej uznajemy współcześnie, że jakakolwiek aktywność seksualna (w fantazjach, snach czy dotycząca podejmowanych zachowań) wiąże się z naszą cielesnością. Z ciałem kojarzymy „odczucia” i stany związane z przeżywaniem zauroczenia i/lub zakochania, „motyle w brzuchu”, „ścisk w gardle”, „stąpanie nad ziemią” czy też „patrzenie na świat przez różowe okulary”. Nie możemy często jeść, pić ani spać z powodu miłości. Gdy śnimy lub fantazjujemy o ukochanej osobie, wyobrażenie partnerki lub partnera jawi nam się w formie obrazu całej osoby lub fragmentu jej ciała. Przeżywając duchowe i/lub fizyczne uniesienia, uruchamiany lawinę reakcji fizjologicznych: wydzielanie C8-H11-N, czyli fenyloetyloaminy (w skrócie PEA), noradrenaliny, dopaminy czy też wydzielanie oksytocyny i wazopresyny – łączone z przeżywaniem bliskości, przywiązania.

A jednak cielesność i (a)seksualność stają się powodem indywidualnych i relacyjnych problemów na tyle poważnych, że wymagają wizyty w gabinecie seksuologicznym.

Wśród trudności występujących w diadzie pojawiają się różnice w zakresie nasilenia potrzeby seksualnej (problemy z obopólnie akceptowaną częstotliwością kontaktów seksualnych), jakości współżycia (różnorodność potrzeb i preferencji), niechęć do współżycia z partnerem, brak kontaktów seksualnych w parze, problemy wynikające z kontaktów seksualnych poza stałą partnerką/partnerem (zdrady).

Jeżeli przyczyna nie jest związana ze stroną medyczną (budowa ginekologiczna, poziom hormonów), genezy szuka się w sferze psychologicznej.

Czasem źródłem sytuacji jest jakieś wydarzenie traumatyczne, kiedy indziej ciąg sytuacji lub postępujący proces. Etap diagnostyczny opiera się często o poznanie biografii seksualnej osoby (lub pary), w trakcie której okazuje się, że zalążki zaistniałej aktualnie sytuacji możemy odnaleźć już znaczenie wcześniej: w atmosferze towarzyszącej sferze seksualnej w domu rodzinnym, w procesie wychowania i wczesnych doświadczeniach seksualnych.

Psychologiczne i fizjologiczne przyczyny trudności w sferze seksualnej, ze względu na płeć:

Kobiety pacjentki najczęściej zgłaszają się po pomoc do seksuologa, w sytuacji gdy:

  • nie odczuwają potrzeby seksualnej („seks mógłby dla mnie nie istnieć”), której albo nie czuły wcale, albo zaniknęła po jakimś czasie lub wydarzeniu (w trakcie trwania związku, po urodzeniu dziecka),
  • odczuwają ból przy próbie współżycia (niemożność odbycia kontaktu seksualnego lub bolesność w jego trakcie),
  • doświadczają braku odczuć towarzyszących zbliżeniom fizycznym („nic nie czuję”) lub pojawiają się u nich „emocje negatywne” (wstręt, obrzydzenie, niechęć, lęk),
  • nie odczuwają satysfakcji ze zbliżenia lub orgazmu.

 W przypadku mężczyzn obserwuje się następujące problemy:

  •  z osiągnięciem wzwodu (lub jego utrzymaniem),
  • problemy z wytryskiem,
  • nadużywanie pornografii,
  • brak odczuwania potrzeby seksualnej.

 

(A)SEKSUALNOŚĆ cielesności w rozwoju człowieka
 

Ciało towarzyszy nam od pierwszych do ostatnich chwil istnienia. Zawiera osobistą historię życia każdego z nas - wraz ze wszystkimi indywidualnymi, społecznymi i kulturowymi aspektami. (Froschl, 2008, s.7)

 

Przykładowe indukowane mity i lęki w komunikacji z obszaru seksualności:

stwierdzenia odnoszące się do budowy ciała (narządy płciowe są niehigieniczne, obrzydliwe),

  •     lęki dotyczące inicjacji (duża bolesność pierwszego stosunku),
  •     rola seksu w małżeństwie (obowiązek małżeński lub sposób na zapobieganie zdradzie),
  •     przebieg kontaktów seksualnych (każdy stosunek powinien być zakończony orgazmem pochwowym kobiety; najpierw powinna być zaspokojona kobieta, potem mężczyzna),
  •     seksualność kobiet i mężczyzn (kobiety nie powinny inicjować zbliżenia; gdy kobieta zakłada erotyczną bieliznę, to zachowuje się jak prostytutka; mężczyzna zawsze ma ochotę na seks – a jeśli tak nie jest, to oznacza, że partnerka już go nie pociąga),
  •     obraz ciąży i porodu (urodzenie dziecka łączy się z przeżywaniem wielkiego cierpienia i bólu).

Tego typu przekonania powodują negatywne nastawienie do cielesności, seksualności, a w konsekwencji zaburzają jakość współżycia seksualnego.
Jednym z kierunków pracy w zakresie pomocy seksuologicznej jest analiza własnych przekonań na temat ciała, kobiecości, męskości i seksualności.

 

Szacunek do niego, odczuwanie go i obserwacja, pozwalają nam docenić siebie i rozwijać poczucie własnej wartości – dzięki takiej postawie będziemy mogli naprawdę żyć pełnią życia. Daje ona pozytywny kontakt z seksualnością i cielesnością, przyczynia się do rozwoju tożsamości dzieci oraz wzmacnia ich zaufanie do samych siebie. (Froschl, 2008, s. 7)

 

Za pośrednictwem ciała już od najmłodszych lat wchodzimy w bliski, fizyczny kontakt z innymi ludźmi. Nowonarodzone dziecko za pośrednictwem ciała i poprzez ciało odbiera bodźce, daje sygnały i reaguje. Z czasem uczy się swego ciała i wrażeń, które ono dostarcza. O roli fizycznego kontaktu zarówno w pierwszych okresach naszego życ...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Psychologia w praktyce"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy