Uzależnienie jako odpowiedź na przeżytą traumę

Studium przypadku

Uzależnienie rozumiemy jako odczuwanie silnego wewnętrznego przymusu do wykonywania określonej czynności lub przyjmowania określonej substancji psychoaktywnej. Ważne w diagnozie jest to, że osoba uzależniona nie posiada nad tym procesem żadnej kontroli.

Zdobyciu substancji lub też realizacji określonego zachowania podporządkowane są niemal wszystkie sfery życia. Obszary osobiste, rodzinne i zawodowe ustawione są tak, aby umożliwiały realizację impulsów związanych z uzależnieniem. Wówczas osoba skoncentrowana jest jedynie na podporządkowaniu całego swojego życia działaniom mającym na celu zaspokajanie potrzeb związanych z nałogiem. Nie liczy się z destrukcyjnymi konsekwencjami, które może to za sobą nieść, a utrata rodziny czy pracy nie są tak istotne jak poddanie się uzależnieniu.

POLECAMY

Doświadczanie traumy w dzieciństwie przyczyną uzależnień

Jest wiele teorii wyjaśniających przyczyny powstawania uzależnień. Jedną z nich jest ekspozycja na długotrwałe i silne działania traumatyzujące. Doświadczenie traumy w okresie wczesnodziecięcym zwiększa ryzyko uzależnienia się w późniejszym życiu. Dzieci dotknięte wszelkimi rodzajami przemocy (fizyczna, psychiczna lub seksualna) mają w późniejszym życiu znacznie większe tendencje do zachowań ryzykownych i uzależnienia. Przyczyną tego jest nieodpowiedni rozwój mózgu w wyniku doświadczania silnego stresu i traumy. Układ nerwowy dziecka, które nie było narażone na takie przeżycia, rozwija się prawidłowo i wyposażony jest w naturalne procesy samoregulacji. Niestety, u dziecka narażonego na długotrwałe i silnie obciążające sytuacje biochemia mózgu jest całkowicie zaburzona. Nie jest ono w stanie samo regulować swoich emocji, w wyniku czego przyjmuje sztuczne i destrukcyjne sposoby, aby sobie z nimi poradzić.

Spożywanie substancji psychoaktywnych jest dla osoby po przeżyciach traumatycznych sposobem na to, aby radzić sobie ze skutkami traumy, negatywnymi emocjami oraz obciążającymi wspomnieniami. Substancje mogą chwilowo złagodzić skutki stresu pourazowego, takie jak: lęk, napady paniki, koszmary czy napięcie. Dostarczanie różnych substancji czy też poddawanie się określonym zachowaniom może doprowadzić do chwilowego uczucia ulgi, euforii czy ukojenia. Niestety, długotrwałe konsekwencje takiego postępowania doprowadzają do silnego uzależnienia.

Mechanizm powstawania uzależnienia

Głównym problemem jest to, że pozorne, chwilowe poc...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy