Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu jest modelem psychoterapii przeznaczonym do leczenia pacjentów z zaburzeniem osobowości borderline. Termin borderline do niedawna był synonimem „trudnego pacjenta”, którego charakteryzowała impulsywność, wahania nastroju, trudność w utrzymaniu stałych satysfakcjonujących relacji romantycznych, trudności w obszarze seksualnym, występujące na kontinuum od całkowitego zahamowania seksualności do podejmowania przypadkowych, intensywnych kontaktów seksualnych. Często u tego typu pacjentów współwystępowało uzależnienie od substancji psychoaktywnych i/lub zaburzenia odżywiania. Jak opisuje Kernberg: „W ujęciu dynamicznym pacjentów tych charakteryzowała kondensacja edypalnych i preedypalnych konfliktów, których psychogenna natura leżała w podfazie ponownego zbliżenia (Mahler, 1972, 1979; Mahler, Bergman, Pine, 1975)” (Kernberg, 2005, s. 16).