Terapia psychoseksualna pary 50+ Studium przypadku i metody terapeutyczne

Terapia par

Na przełomie okresów średniej i późnej dorosłości uruchamia się szereg zmian o podłożu biologicznym, psychologicznym i społecznym, które mają swoje odzwierciedlenie w jakości życia seksualnego. W tym czasie przedefiniowaniu ulega również obraz samego siebie oraz tworzonego związku. Z badań wynika, że zaledwie 36% Polaków w wieku 50+ jest zadowolonych ze swojego życia seksualnego (1).

Studium przypadku

Do gabinetu wchodzi para w średnim wieku, kobieta (57 lat) i mężczyzna (59 lat), siadają na kanapie, a między nimi pozostaje wyraźnie pusta przestrzeń. W powietrzu można wyczuć unoszące się zawstydzenie i niepewność. Spoglądają badawczo na siebie, na terapeutkę, w końcu pani X przerywa napiętą ciszę i zaczyna mówić… „Nie wiem, od czego zacząć, to już trwa tak długo… Jesteśmy małżeństwem od 32 lat, a od kilku lat już nawet śpimy w oddzielnych pokojach…”. Po jakimś czasie do opowieści dołącza pan Y. Jego narracja brzmi jak lustrzane odbicie historii, którą nakreśliła żona: „Nasze życie seksualne nigdy nie było idealne. Odkąd urodziły się dzieci, w sypialni spotykaliśmy się coraz rzadziej. Żona zawsze poświęcała się synom, a ja dużo pracowałem. Kiedy dzieci dorosły i wyprowadziły się z domu, zupełnie oddaliliśmy się od siebie”. W dalszej części opowieści dowiadujemy się, że kilka tygodni temu pani X odkryła, że mąż regularnie ogląda pornografię i masturbuje się. Dotychczas była przekonana, że nie uprawiają seksu, bo mąż nie ma już takich potrzeb. Dokonane odkrycie było dla niej szokujące i bolesne zarazem. Co noc zasypiała z myślą, że brakuje jej fizycznej i emocjonalnej bliskości męża, ale nie potrafiła już podjąć inicjatywy. Oboje czuli się bardzo samotni w małżeństwie.

POLECAMY

Kobieca seksualność – specyficzne problemy okresu średniej i późnej dorosłości

Kluczowym wydarzeniem w rozwoju psychoseksualnym kobiet w tym okresie jest proces związany z menopauzą. To wydarzenie wielowymiarowe, które należy rozumieć zarówno na poziomie pracy seksuologicznej, jak i psychoterapeutycznej.

Zespół urogenitalny okresu menopauzy powiązany jest z występowaniem licznych dysfunkcji na poziomie ciała i reakcji seksualnych:

  • suchość pochwy na skutek zmniejszonego wydzielania śluzu,
  • dyskomfort i bolesność podczas stosunku (dyspareunia),
  • zmniejszenie wrażliwości na bodźce w okolicach sromu i łechtaczki,
  • spadek pożądania,
  • osłabienie i skrócenie fazy orgazmu,
  • obniżenie satysfakcji seksualnej (aspekt fizyczny),
  • częstsze występowanie infekcji intymnych (3).

Doświadczenia klinicystów i badaczy zwracają jednak uwagę na fakt, iż wiele kobiet ocenia podniecenie seksualne i satysfakcję emocjonalną ze zbliżeń na niezmienionym poziomie. Uważa się, iż jest to powiązane ze zmianą sposobu przeżywania intymnych relacji, w których środek ciężkości zostaje przeniesiony z koncentracji na genitalnej stymulacji na rzecz satysfakcji seksualnej powiązanej z doświadczaną bliskością i i...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy