Przygotowanie rodzin do procesu adopcyjnego

Studium przypadku

W opinii większości społeczeństwa procedury adopcyjne są żmudne, trudne i ciężkie do udźwignięcia. Rodzice adopcyjni postrzegani są jako odważni, ale i w pewnym stopniu szaleni.

Studium przypadku I

Bezdzietne małżeństwo, z sześcioletnim stażem małżeńskim, pani Monika lat 33 i pan Tomasz lat 32, zgłosiło się do Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego celem rozpoczęcia procedury adopcji dziecka. Podczas pierwszego spotkania pracownik ośrodka przedstawił przebieg procedur adopcyjnych, zakres niezbędnych dokumentów oraz wymagania, jakie stawia się wobec osób pragnących zaadoptować dziecko. Szczegółowo określa je Kodeks rodzinny i opiekuńczy (art. 1141 § § 1 i 2). Pracownik podkreślił, że rolą Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego jest proces przygotowania pary, osoby samotnej do ostatniego etapu adopcji, jakim jest rozprawa w sądzie rodzinnym. Ośrodek rekomenduje parę, osobę wobec sądu, natomiast ostateczną decyzję o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej, jaką jest adopcja, podejmuje sąd rodzinny. Pierwsza rozprawa umożliwia przyszłym rodzicom przyjęcie dziecka do swojego domu. Po trzech miesiącach, podczas kolejnej rozprawy sąd wydaje wyrok o adopcji dziecka (dzieci).

Kolejnym etapem przygotowania było spotkanie diagnostyczne z psychologiem zatrudnionym w Ośrodku A-O. Rozmowa miała na celu poznanie historii związku, określenie trwałości więzi małżeńskiej, przebytych sposobów leczenia niepłodności oraz motywacji do podjęcia się adopcji dziecka. W trakcie rozmowy para ujawniła, że jest obecnie objęta procedurą przygotowawczą do zapłodnienia pozaustrojowego. Małżonkowie przyznali, że pragną ostatni raz podjąć leczenie niepłodności przy pomocy zapłodnienia pozaustrojowego, a w przypadku niepowodzenia są gotowi zaadoptować dziecko.

Psycholog poinformował parę, że jednym z warunków powodzenia adopcji jest właściwe przygotowanie kandydatów do procesu adopcyjnego. Wobec osób starających się o przyjęcie dziecka stawiane są wymagania formalne, takie jak posiadanie własnego mieszkania, stałość zatrudnienia, odpowiedni poziom wynagrodzenia, niekaralność, dobry stan zdrowia, jak również trwałość więzi małżeńskiej, dojrzałość współmałżonków czy też odpowiednia motywacja do adopcji dziecka. Specjalista zalecił dokończenie procedury zapłodnienia pozaustrojowego i dopiero w sytuacji jej niepowodzenia wspólne rozważenie własnych potrzeb, zawiedzionych nadziei, przepracowanie strat okołoprokreacyjnych.

POLECAMY

 

Studium przypadku II

Do Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego zgłosiła się rodzina: pani Marta lat 37, pan Jarosław lat 40 wraz z ich si...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy