Praca z odległymi konsekwencjami ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego

Studium przypadku

Celem artykułu jest przedstawienie przypadku klinicznego pacjenta z zespołem amnestycznym po urazie czaszkowo-mózgowym, diagnozowanego po jedenastu latach od urazu. Zawarto w nim zwięzłe informacje dotyczące wypadku, leczenia oraz aktualnego badania neuropsychologicznego. Pacjent zgłoszony do badania w związku z wątpliwościami komisji orzekającej o niepełnosprawności.

Studium przypadku

Pacjent Z.N., lat 55, po urazie czaszkowo-mózgowym (traumatic brain injury – TBI) zgłoszony na badanie neuropsychologiczne z zalecenia lekarza orzecznika celem uzupełnienia dokumentacji o „badanie psychologiczne potwierdzające encefalopatię”. Badanie przeprowadzono jedenaście lat po wypadku w związku z trudnościami w funkcjonowaniu społecznym i poznawczym w ramach trzech spotkań.
W 2011 r. w miejscu pracy ścięte drzewo wystrzelone z maszyny przemysłowej uderzyło Z.N. z dużą siłą w głowę z prawej strony. W ciągu jedenastu minut został przetransportowany helikopterem LPR do szpitala. W badaniu TK politrauma wykazano w otoczeniu prawej półkuli mózgu krwiak przymózgowy grubości do 10 mm. W prawym płacie potylicznym widoczne drobne ogniska stłuczenia. Obrzęk prawej półkuli mózgu. Prawa komora boczna i komora III uciśnięta, przemieszczenie linii środkowej struktur o 14 mm na stronę lewą. Widoczne złamania kości skroniowych, zatok szczękowych, oczodołów.

Przy przyjęciu do oddziału neurochirurgii w stanie bardzo ciężkim, GCS 3 pkt – w sedacji farmakologicznej, w trybie pilnym poddany zabiegowi operacyjnemu kraniotomii i usunięcia krwiaka podtwardówkowego. Przekazany do oddziału intensywnej opieki medycznej, gdzie zastosowano postępowanie mające na celu ochronę mózgowia: śpiączkę barbituranową, leczenie oddechem zastępczym, diurezę wymuszoną i leczenie wspomagające. U Z.N. stwierdzono także liczne, drobne stłuczenia, złamania kości twarzoczaszki. Łącznie w szpitalu przebywał 41 dni, a po 29 dniach intensywnej rehabilitacji szpitalnej wypisano go do domu. W ramach leczenia rehabilitacyjnego zastosowano: gimnastykę leczniczą, laser punktowo, masaż pneumatyczny BOA, pole magnetyczne, ćwiczenia równoważne – platforma bieżnia. W toku diagnozy neuropsychologicznej stwierdzono zaburzenia w zakresie przerzutności i podzielności uwagi o prawdopodobnej etiologii pourazowej, niepamięć wsteczną – poza tym funkcjonowanie na poziomie normy. Badająca psycholog zastosowała: MMSE, TMT, BDI, TRZ, BVRT, Zestaw Prób Łuckiego. W aktualnym badaniu TK głowy: stan po prawostronnej kraniotomii, w otworze kraniotomijnym ubytek wszczepu kostnego; w prawym płacie ciemieniowym obszar hypodensyjny 54 x 21 x 32 mm, o charakterze przebytej zmiany niedokrwiennej lub pourazowej. W EEG: zapis nieprawidłowy, wykazuje zmiany w prawej okolicy skroniowej, ciemieniowej pod postacią fal theta oraz pojedynczych ostrych.

Nie był objęty pomocą psychologiczną. Samodzielnie i niesystematycznie wykonywał różne zadania celem poprawy funkcjonowania poznawczego. W stałej opiece neurologicznej z rozpoznaniem encefalopatii pourazowej pod postacią zespołu psychoorganicznego i pa...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy