Jak problemy w pracy przekładają się na cierpienie psychiczne – idea work-life balance

Temat numeru

Jakąkolwiek rolę życiową i zawodową wykonujemy, to głównym zadaniem współczesnego człowieka w zachodnim świecie wzajemnych połączeń i systemów wydaje się być poszukiwanie równowagi i balansu w tym, co robimy na co dzień. Przyjmijmy, że tak jak wszystkie inne psychologiczne cechy i zmienne, zdolność człowieka do balansowania w równowadze w znacznej mierze zależna jest od wpływu kultury i środowiska, w którym żyjemy.

Czy współczesne środowisko, kultura globalizacji i era digitalizacji sprzyjają rozwojowi umiejętności utrzymania równowagi?


Cechą charakterystyczną dla czasów nowej gospodarki jest coraz większy zasób wiedzy i informacji. Data Driven World świetnie argumentuje prym branży IT w świecie biznesu, rozwijając technologię, wpływając na komunikację i dynamizując procesy globalizacyjne. Częścią obecnego dyskursu społecznego stała się promocja równowagi pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym w celu łączenia różnych ról i uzyskanie satysfakcji wszędzie, gdzie to możliwe – czyli idea work-life balance. Termin ten wywodzi się z pogranicza ekonomii, socjologii i psychologii, łącząc w sobie interdyscyplinarnie zasoby wszystkich trzech nauk i badań. Nurt i zainteresowanie tematyką granic pojawił się w latach 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych na kanwie kryzysu patriarchalnego modelu rodziny – mężczyzny żywiciela rodziny i masowej aktywizacji zawodowej kobiet – tworząc matkom warunki do łączenia ról domowych i zawodowych (Sadowska-Snarska, 2013). W późniejszym czasie uległ generalizacji jako wsparcie idei równoważenia zaangażowania w pracę i w sprawy prywatne w celu zadbania o zdrowie psychiczne bez względu na sytuację rodzinną. Ostatnie dwa lata w pandemicznej rzeczywistości, upowszechniające pracę zdalną, pokazały złożoność tematyki granic pomiędzy strefą zawodową a prywatną.

Ukazaniem, w przejaskrawionym świetle dzisiejszych czasów, i ostrzeżeniem przed kierunkiem, w którym idzie ludzkość, może być obraz nowoczesnego świata zbudowanego przez Adama McKaya w filmie Nie patrz w górę. Reżyser trafnie pokazuje przywary narracji politycznej, medialnej, spłycenie relacji międzyludzkich, odmawianie prawa do szczerej, więc i czasami trudnej komunikacji oraz brak pohamowania w pędzie za fascynującymi możliwościami technologicznymi, co w efekcie prowadzi do metaforycznej katastrofy świata.

Jak do tej pory w Polsce tylko pojedyncze badania uwzględniają kontekst pracy zdalnej oraz wpływ technologii mobilnych na problem stawiania granic. Pozostaje nam praktyka; doświadczenia pracy z klientami w gabinecie i wymiana wiedzy o problemach ludzi z uwzględnieniem połączenia psychologii człowieka w kontekście współczesności.

Era life – life balance


Złożoność relacji dwóch domen – pracy i życia – zasugerowała kolejne propozycje na określenie równowagi, np. work-life integrity – integralność życia zawodowego i rodzinnego, work-life quality – jako dbanie o jakość życia, work-life rhytm – bardziej muzyczne określenie rytmu dnia i zarządzania produktywnością, work-life blending – przenikanie się życia prywatnego i zawodowego (Tomaszewska-Lipiec, 2018).

Na podstawie własnej praktyki współpracy z organizacjami biznesowymi mogę stwierdzić, że widać pozytywną zmianę w podejściu do zarządzania. Zwłaszcza biznes technologiczny, nakręcający rozwój digitalizacji i influencer nowoczesnego stylu zarządzania, zdał sobie sprawę z wartości, jaką niesie za sobą relacyjność, praca grupowa i dbałość o zdrowie mentalne – równowagę. W trosce o swoje najdroższe...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy