Baby blues i depresja poporodowa

a zaburzenie więzi w okresie niemowlęcym

Metody terapii

Podstawowym zadaniem rodzica w pierwszym roku życia dziecka jest zbudowanie modelu bezpiecznego przywiązania. W literaturze przedmiotu o znaczeniu tej relacji oraz jej wpływie na późniejsze życie dziecka wspominają liczni autorzy (m.in. Bowlby, 1973; Crittenden, 1995; Leerkes, 2000; Sroufe i in., 2000). Jedną z najbardziej znanych koncepcji dotyczących tego zagadnienia jest neopsychologiczna teoria Johna Bowlby’ego,opisująca style przywiązania (unikający, lękowo-ambiwalentny, bezpieczny) i konsekwencje zbudowanej w pierwszym roku życia relacji z opiekunem. Zaburzenie tej relacji może mieć istotny wpływ na późniejszy rozwój dziecka. Widać więc wyraźnie, że w praktyce psychologicznej praca z rodzicami dzieci w okresie pierwszego roku życia jest niezwykle istotna.

Warto na marginesie tych rozważań przypomnieć pojęcie bondingu – gotowości opiekuńczej, stworzone przez Marshala Klausa i Johna Kennella, autorów książki Maternal Infant Bonding (1976). Wydanie tej publikacji zwróciło uwagę na istotną rolę kontaktu między matką a dzieckiem w pierwszych dwunastu godzinach po porodzie, szczególnie zaś w pierwszych minutach. W tym okresie występujący we krwi matki wysoki poziom oksytocyny, niektórzy badacze (Carter, 1998; Kennell, Klaus 1998) łączyli z tworzeniem więzi. Praktyczny wymiar tych teorii widoczny jest w praktyce szpitalnej – w powszechnym obecnie w Polsce tzw. kontakcie skóra do skóry, praktykowanym na salach porodowych. Na przestrzeni lat uznano jednak, że zjawisko budowania więzi u ludzi jest znacznie bardziej skomplikowane. Badacze Klaus i Kennell przyznali, że wczesny kontakt między matką a dzieckiem ułatwia tworzenie więzi, nie jest natomiast jedynym czynnikiem jej tworzenia – pisząc „ludzie są istotami o wielkich zdolnościach przystosowawczych i swoją relację z dzieckiem budują na wiele sposobów” (Kennell, Klaus, 1998).

POLECAMY

Wpływ opieki poporodowej na więź matki i dziecka

Pracując z kobietami w ciąży i po porodzie, mam świadomość, jak często profilaktyka, psychoedukacja lub terapia mogą odmienić życie pacjentki oraz jej relację z nowonarodzonym dzieckiem. Istnienie psychologicznej opieki okołoporodowej może znacząco wpłynąć na zmiany w zakresie jakości relacji dziecko–matka. Istnieje wiele przyczyn zaburzenia więzi w tym okresie, ograniczę się opisu do dwóch niezwykle istotnych:

  • depresji poporodowej,
  • smutku poporodowego – baby blues (zwłaszcza w sytuacjach, kiedy utrzymuje się stosunkowo długo, przechodząc w depresję).

DEPRESJA POPOROD...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy