Słaba płeć, mocne picie - uzależnienie od alkoholu u kobiet

Metody terapii

Na podstawie doświadczeń w pracy z osobami uzależnionymi oraz w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu w artykule zostanie podjęta tematyka specyfiki uzależnienia u kobiet. Opracowanie tego zagadnienia jest istotne w pracy z osobami uzależnionymi zarówno pod względem teoretycznym, jak i praktycznym. Wieloaspektowe ujęcie problematyki uzależnienia, szczególnie dotyczące kobiet, może prowadzić do bardziej skutecznych oddziaływań profilaktycznych, lepszego opracowania modelu terapii, jak i pełniejszego zrozumienia tego procesu. Wiedza ta może być przydatna w niwelowaniu negatywnych skutków uzależnienia od alkoholu u kobiet. Naszym celem jest uwrażliwienie profesjonalistów, praktyków funkcjonujących zawodowo w obszarze psychologii i medycyny na problemy kobiet uzależnionych i znaczenie pierwszego kontaktu.

Alkohol rozprasza granice „Ja”. Człowiek tak na prawdę nie wie, kim jest. Nie potrafi odnaleźć samego siebie. Posiada dwa oblicza – „Raz jest karłem swoich lęków, a raz gigantem swoich marzeń” – jak głosi filozofia społeczności terapeutycznej sformułowana przez R. Beauvais w Daytop Village w 1963 roku (za: Kooyman, 2002).

POLECAMY

Specyfika procesu uzależnienia

W pracy terapeutycznej z osobami uzależnionymi bywa różnie, jeśli chodzi o przebieg tego procesu. Zdarzają się kryzysy, zwątpienia, ale w tym wszystkim pomaga obecność i wsparcie psychiczne osób bliskich, umiejętność godzenia pracy zawodowej z życiem osobistym. Często pojawiają się myśli: „Jak dobrze nie być osobą samotną” (samotność szeroko rozumiana). Ta myśl pojawia się również w pracy terapeutycznej z kobietami uzależnionymi od alkoholu. Ich samotność, mozolne zmaganie się z nałogiem, a także trudność poruszania wielu istotnych problemów w grupach terapeutycznych, zwykle koedukacyjnych, skłania do bliższego przyjrzenia się problemom kobiet zgłaszających się do terapii czy to w poradni, czy też w szpitalach. 
Alkohol rozprasza granice „Ja”. Człowiek tak na prawdę nie wie, kim jest. Nie potrafi odnaleźć samego siebie. Posiada dwa oblicza – „Raz jest karłem swoich lęków, a raz gigantem swoich marzeń” – jak głosi filozofia społeczności terapeutycznej sformułowana przez R. Beauvais w Daytop Village w 1963 roku (za: Kooyman, 2002). 
Zdaniem Wspólnoty Anonimowych Alkoholików wypróbowanym sposobem uwolnienia się z tego jest paradoks zwycięstwa poprzez poddanie się – uznanie swojej bezsilności w sytuacji, w której nie można wygrać w sposób trwały i pewny. 
Psychologiczne mechanizmy uzależnienia tworzą całościowy system kontrolujący funkcjonowanie osoby uzależnionej. Powodują, że osoba uzależniona nie jest zdolna sprawować skutecznej kontroli nad piciem, przestaje kierować własnym życiem, oddaje się w sidła nałogu. I to może spotkać każdego człowieka, niezależnie od płci.

Jak piją kobiety – czy istnieje specyfika uzależnienia związana z płcią?

Płeć jest silnym wyznacznikiem zachowań związanych z piciem alkoholu. E. M. Jellinek, który w latach 40. XX w. jako pierwszy określił alkoholizm mianem choroby, był przekonany, że nie dotyczy on kobiet. Na Zachodzie problem dostrzeżono w latach 70. XX wieku. W PRL stereotyp alkoholika kształtował krótkometrażowy film edukacyjny wyświetlany w szkołach i w kinach przed seansami, na którym wyniszczony człowiek trzęsie się w stanie delirium tremens. Kobiety piły już wówczas dużo, ale w jaki sposób miały identyfikować się z takim stereotypem (Podgórska, 2003)?
G. Youch (1986) uważa, że kobiety piją alkohol od czasów, kiedy po raz pierwszy s...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy