Klasyfikacja zaburzeń psychicznych według Viktora E. Frankla

Psychiatria w psychologii

Wersja audio dostępna tylko dla prenumeratorów

Kup teraz

Jak zauważa James M. DuBois (2024), bardzo często Frankla postrzegamy jako humanistę, popularnego pisarza czy oryginalnego psychoterapeutę, lecz nie jako klinicystę. Tymczasem Frankl był wybitnym klinicystą, wyprzedzającym swoje czasy w spojrzeniu na etiologię zaburzeń psychicznych i problemów zdrowia psychicznego.

W literaturze anglojęzycznej jego podstawowa książka o zaburzeniach psychicznych i możliwości ich klasyfikacji ze względu na ich fenomenologię i etiologię pojawiła się dopiero w 2024 r., blisko 70 lat od jej pierwszego (Frankl, 1956, 2023) z dziesięciu dotychczasowych niemieckojęzycznych wydań. Nie ma ona jeszcze tłumaczenia polskiego i jest właściwie nieobecna (jak i jej tematyka) w prezentowaniu w naszym kraju – logoterapii. Wyjątkiem jest praca Juczyńskiego (1982) przedstawiająca całą klasyfikację nerwic w ujęciu Frankla. 

Frankl zasadniczo posługiwał się terminem „nerwica”, co było powszechne w czasach, w których żył. Obecnie termin ten bardzo szybko wygasa. Warto przypomnieć, że pojęcie to ukształtowało się zasadniczo na przełomie XIX i XX w., szczególnie za przyczyną Freuda. Widział on w nerwicy podłoże psychogenne zaburzeń psychicznych związane z wewnętrznymi konfliktami. Pojęcie „nerwicy” jako zbyt ogólne i silnie powiązane z perspektywą psychoanalityczną znika z DSM w 1980 r. Choć utrzymane zostało w ICD-10 w tytule kategorii zaburzeń, ale nigdzie indziej. W 11 wersji ICD już go nie ma. W klasyfikacji zaburzeń psychicznych Frankla jest obecne – pamiętać należy, że klasyfikacja ta powstawała w latach 50.–70. XX w. Jak dziś nazwałby Frankl nerwicę noogenną czy inne typy nerwic? Zapewne nie użyłby terminu „nerwica”. Może: „zaburzenia/zakłócenia noogenne (disorders/disturbances noogenic)”?

Podstawy budowania teorii i terapii zaburzeń

Frankl miał doktorat z medycyny i filozofii. Jego gruntowne i szerokie wykształcenie znalazło odzwierciedlenie w koncepcji logoterapii, którą z początku chciał nazwać analizą egzystencjalną. Tworząc swoją koncepcję, oparł ją na metapsychologii i antropologii. Jego ujęcie zaburzeń psychicznych również opiera się na podstawach filozoficznych. Podejście Frankla w budowaniu teorii i terapii zaburzeń psychicznych (TTMD) rozwija się wzdłuż spójnej ścieżki (DuBois, 2024).

Ontologia → Etiologia → Klasyfikacja → Terapia

Frankl jasno przedstawia swoje założenia filozoficzne i ontologiczne. Na ich podstawie określa etiologię zaburzeń i do niej odnosi swoją oryginalną klasyfikację. Model terapii staje się więc konsekwencją tej drogi. 

Założenia metapsychologiczne

Teoria wiedzy według Frank

...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę

Co dwa miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzia i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej, pewniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.

900+ specjalistycznych artykułów
50+ wydań archiwalnych
Aktualne metody terapii
Kryteria diagnostyczne
Bogata bibliografia
Czytaj lub słuchaj - jak wolisz!
Psychologia w Praktyce - WIEDZA - STUDIA PRZYPADKÓW - NARZĘDZIA • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy