Niewerbalny pomiar inteligencji

Metody terapii

Jak zmierzyć możliwości intelektualne osób, które borykają się z zaburzeniami komunikacji językowej bądź w ogóle nie są w stanie porozumiewać się za pomocą mowy? To obecnie jedno z większych wyzwań diagnostów. Na rynku dostępnych jest wiele testów, które badają intelekt. Warto wiedzieć, czym się od siebie różnią, ponieważ oceniają sprawność intelektualną na różne sposoby.

Zanim wybierzemy narzędzie diagnostyczne, którym zmierzymy kompetencje językowe osoby niskowerbalnej, przede wszystkim musimy ocenić jej kompetencje językowe. Czy trudności, z którymi boryka się pacjent, dotyczą głównie bądź jedynie nadawania mowy, czy również bądź tylko jej rozumienia? Rozumienie języka, włączając w to rozumienie tekstu, stanowi poważną barierę w procesie badania intelektu. Nie tylko w przypadku diagnozy osób z zaburzeniami rozwoju kompetencji werbalnych, ale też imigrantów, którzy nie znają języka diagnosty lub władają nim w bardzo ograniczonym zakresie.

POLECAMY

Jak zatem postępować? Zacznijmy od początku

Diagnozowanie poziomu inteligencji stało się możliwe dzięki pojawieniu się standaryzowanych narzędzi jej pomiaru. Pierwszą na świecie stosowaną skalę inteligencji zawdzięczamy francuskiemu psychologowi Alfredowi Binetowi. Od czasu, gdy skala Bineta miała swoją premierę, minęło już ponad sto lat, sam test doczekał się kilku kolejnych wersji. Powstały też inne testy, które pozwalały oceniać sprawność intelektualną na różne sposoby. Pomiar inteligencji w stricte niewerbalny sposób zapoczątkowali psycholodzy pracujący na zlecenie amerykańskiej armii podczas I wojny światowej, kiedy to przyszło im badać rekrutów, z których część wykazywała niewielką znajomość języka angielskiego. Z czasem testy te ewoluowały, poszerzając spektrum zastosowań o tzw. grupy specjalne, czyli osoby z ubytkiem słuchu, uszkodzeniami neurologicznymi, zaburzeniami psychiczny...

pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy