Terapia Akceptacji i Zaangażowania (ACT) traktuje elastyczność psychologiczną jako kluczowy wskaźnik zdrowia psychicznego. Podejście to, zakorzenione w filozofii funkcjonalnego kontekstualizmu oraz kontekstualnych naukach o zachowaniu (CBS), odchodzi od ujmowania trudności psychicznych wyłącznie w kategoriach nozologicznych. Zamiast pytać: „Jakie zaburzenie ma ta osoba?”, kontekstualny behawioryzm przesuwa punkt ciężkości w stronę pytania: „Jakie procesy podtrzymują jej cierpienie i ograniczają jej życie?”.