Kilkanaście lat temu natknęłam się na Praktykę Drzewa Życia. Jest to narracyjny sposób pracy, którego twórcami są Ncazelo Ncube-Mlilo, psycholożka z Zimbabwe i David Denborough, działacz społeczny i nauczyciel terapii narracyjnej z Australii. Metodę tę opracowali w 2006 r., by pomagać dzieciom cierpiącym z powodu epidemii AIDS. Praktyka ta stworzyła im przestrzeń do opowiadania o sobie, swoim życiu i doświadczeniach w sposób, który je wzmacniał, dodawał im siły i nadziei. Pomagała im odzyskać poczucie więzi z ważnymi osobami, tradycją i własną historią, a także łączyć przeszłość z teraźniejszością i przyszłością.